Fjalori
LLUÇKAT

LLUÇKÁT (LLUÇKÁS) vep., ~A, ~UR thjesht., kal. Ha shumë e pa kontroll. E lluçkati tërë byrekun. E lluçkati pulën e pjekur.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: LLUÇKË
LLUCKË

LLÚCK/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT Thelë mishi e madhe.

LLUCKË

LLÚCK/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT Mollë a dardhë shumë e bërë. Lluckat i bëri reçel.

LLUCKË

LLÚCK/Ë,~AIII f. sh. ~A, ~AT Rradake, mendje. Mblidhe lluckën.


Rezultate të ngjashme

►LLUÇKÁT/ET jovep., ~ (u), ~UR pës., vet. v. III e LLUÇKÁT.

Shfaq përkufizimin e plotë →

LLUÇKÁTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET Veprimi kur lluçkat ose kur lluçkatem; të ngrënët pa kontroll.

Shfaq përkufizimin e plotë →

LLUÇKÁTUR,~IT (të) as. Kollofitje, lluçkatje.

Shfaq përkufizimin e plotë →

LLUÇKÁTUR (i, e) mb. Që është lluçkatur. Fruta të lluçkatura.

Shfaq përkufizimin e plotë →

LLUÇKÁTËS,~E mb. 1. Që është llupës; që është hamës i madh. Djalë lluçkatës. Vajzë lluçkatëse.2. si em. Ai që është llupës i madh. Lluçkatës i pashoq.

Shfaq përkufizimin e plotë →

LLUÇKÁN,~E mb. 1. Që është i madh; i plotë dhe i shëndetshëm (për pemë, për njerëz). Mollë lluçkane. Djalë lluçkan.2. Që është llupës.3. si em. m. e f. Sipas kuptimeve të mbiemrit.

Shfaq përkufizimin e plotë →

LLUÇKÁV vep., ~A, ~UR kal. Rrit të shëndetshme diçka (bimë, pemë); harlis. Vera e mirë i ka lluçkavur pemët (mollët, pjeshkët). Shiu që ra i lluçkavi bimët e mbjella.

Shfaq përkufizimin e plotë →

►LLUÇKÁV/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv. Rritem, shëndoshem e bëhem lluçkë. Janë lluçkavur mollët (ftonjtë).2. pës. e LLUÇKÁV.

Shfaq përkufizimin e plotë →

LLUÇKÁVJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET Veprimi kur lluçkav ose kur lluçkavem; harlisje.

Shfaq përkufizimin e plotë →

LLUÇKÁVUR,~IT (të) as. Lluçkavje.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.