Fjalori
LLOKUM

LLOKÚM,~I m. sh. ~E, ~ET [LLOKUM/E,~JA f. sh. ~E, ~ET] 1. Ëmbëlsirë e butëbëhet me niseshte e me sheqer ose edhe me arra a me bajame dhendahetcopavogla me trajtandryshme; një copë prej kësaj ëmbëlsirë. Llokum me arra (me bajame). Llokum bajamesh llokumbëhet me brumë bajameshshtypura. Kuti me llokume. Llokumin pse është i ëmbël e hanë gjënë e mirë e duan pikërisht se është e tillë. Nuk hamë çdo ditë llokume nuk mundkemi çdo ditë festa e dëfrime. Llokumja e hasmit (e armikut) e ka helmin brenda (të mbetet në fyt) armikumerr me të mirë e të josh për të të dëmtuar; mos u beso lajkave e premtimeve të armikut!
2. fig. Ajoështë shumë e dashur dhe e ëmbël.
3. spec. Copë e vogël nga një lëndë plasëse e butë. Llokum dinamiti. Vuri një llokumvrimën e shkëmbit.
4. si mb., fig. është i butë; që është i majmë. Tokën e kemi llokum. Mishi ishte llokum.
5. si mb., fig. Që ta bëjnë gatitjerët; i përgatitur. E do llokum çdo gjë.
6. si ndajf. Shumë (me mbiemrat i ëmbël, i butë). I ëmbël llokum. Llokum i butë.
Sin.: dudë, i butë, i majmë.
Ia dha llokum (në gojë) (dikujt) ia bëri gati çdo gjë, ia krijoigjitha lehtësitë dikujt që ai vetë të mos mundohet fare; ia dhapjatë; ia dhatabaka; ia dhatepsi. E ka gojën llokum (dikush) flet mirë e butë, është gojëmbël, është gojëmjaltë; e ka gojën sheqer; nxjerr sheqer nga goja; i buron (i nxjerr, i rrjedh) goja mjaltë (dikujt).

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.