Fjalori
LLAPAZHAR

LLAPAZHÁR,~E mb., bised. 1. Që nuk i mban pastër rrobat e trupit, që nuk bën kujdesveshjen e në dukjen e tij; shkatarraq në të veshur, llosh. Djalë llapazhar. Vajzë llapazhare.
2. fig. Që ha shumë e pa zgjedhur ushqimin, që ha ç'të gjejë përpara. Burrë llapazhar. Grua llapazhare.
Sin.: shkatarraq, lakmitar, hamës, grykës.

LLAPAZHAR

LLAPAZHÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që nuk kujdeset për rrobatvesh, ai nuk mban pastërti; shkatarraq. gjithë e quanin llapazhari i godinës.


Rezultate të ngjashme

LLAPAZHÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që nuk kujdeset për rrobat që vesh, ajo që nuk mban pastërti. Në të djathtë të kthesës së parë të rrugës së lagjes kishte takuar një lapazhare që…

Shfaq përkufizimin e plotë →

LLAPAZÁN,~E mb. 1. Llafazan. Grua llapazane.2. si em. Ai që është llafazan. Llapazani i lagjes.

Shfaq përkufizimin e plotë →

LLAPAZ/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR jokal. Flas pa u menduar e pa baza; bëj thashetheme; llap. Mos të flasësh është ar, të flasësh është serm, të llapazosh është plumb. (fj. u.)

Shfaq përkufizimin e plotë →

LLAPAZÚES,~E mb. 1. Që llapazon; llafazan.2. si em. Ai që llapazon.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.