Fjalori
LLAPAT

LLAPÁT vep., ~A, ~UR jokal. Llap, llapit.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: LLAPË
LLAPË

LLÁP/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT 1. bised. Gjuhë, pjesa e lëvizshme e gjuhës (edhe keq.). Llapa e qenit (e ariut). Kafshoj llapën. Fute brenda (në gojë) atë llapë! I doli llapa ngavrapuarit. Llapë e gjatë, burrni e pakët. (fj. u.).
2. Pjesa e jashtme e veshit. Llapa e veshit.
3. Copë prej lëkure a prej rrobetrajtëgjuhës përdoret për të mbuluar diçka; copë e zgjatur, që varetpetka. Llapa e topit. Llapa e këpucës. Llapat e xhokës. Llapat e kapelës veshëzat. Këpucë me llapa. I vareshin llapat.
4. bot. Pjesa e gjerë e gjethes pa bishtin; fleta e bimëve. Llapa e gjethes. Llapat e pemëve. Llapё gjethore (lat. Lamina foliaris) Pjesë e zgjeruar e gjethes si një organ mbitokësor i specializuar për fotosintezën, me formë pak a shumësheshtë dhehollë për të ekspozuar kloroplastet që përmbajnë qelizat (indi i klorenkimës) në dritë, në sipërfaqe sa më të gjerë dhe për të lejuar dritëndepërtojë plotësisht brendainde.
5. Pjesë e diçkaje, që vjen e zgjatur si gjuhë. Llapa e kazmës. Llapa e bombës. Një llapë qepe. Llapa e pipëzës. Llapa e parmendës veshëza, llapari.
Sin.: gjuhë, zdërre, lapë, lëputë, lafshë, vrigull, gjethe.
doli llapa tall. thjeshtligj. shih doli gjuha (një pëllëmbë). E ka llapën (gjuhën) *të gjatë (një pëllëmbë, një pash) (dikush) keq. Ka llapëmadhe (dikush) thjeshtligj. shih e ka gjuhëngjatë (dikush). E ka lëshuar llapën (dikush) thjeshtligj. shih e ka lëshuar gjuhën (dikush). Kur të shohësh llapën e veshit shih kur të shohë kurrizin (shpinën) pa pasqyrë. Do varur për llape (dikush) përb. është shumë i prapë, nuk lë gjë pa bërë; është shumë i keq e mizor; nxjerr të vdekurin nga varri.

LLAPË

LLÁP/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT Dele a dhi me veshëmëdhenj e të varur. Llapa u nda nga tufa.

LLAPË

LLÁP/Ë,~AIII f. sh. ~A, ~AT bot. Kungull.

LLAPË

LLÁP/Ë,~AIV f. sh. ~A, ~AT Dhimbje, dhimbtë. Llapë e fortë në gju. Llapa e burrit është si llapa e bërrylit, që dhemb fort e kalon shpejt. (fj. u.).

LLAPE

LLÁPE mb. Që i ka veshët e mëdhenj; veshmadh (thuhet për delen, për dhinë a për lopën). Dele llape. Dhi llape.

LLAPE

LLÁP/E,~JA f., krahin. Erë që fryn nga Llapi. Erë llape. Frynte llapja.


Rezultate të ngjashme

LLAPATÁN,~II m. sh. ~A, ~AT 1. Njeri që nuk është i shkathët, që shkon duke u tundur rrugës; njeri që ecën i papërqendruar, sikur nuk e di ku është nisur.2. euf. Organi gjenital i …

Shfaq përkufizimin e plotë →

LLAPATÁN,~III m. sh. ~Ë, ~ËT Stërqokë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

LLAPATÉSHK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Dru i prerë, i çarë përgjysmë.2. fig., keq. Gjuhë. Ndale pak llapateshkën mbaje gojën, mati fjalët.3. fig., keq. Ai që është gjuhëgjatë, që flet s…

Shfaq përkufizimin e plotë →

LLAPATÓR,~E mb., keq. 1. Llafazan, fjalaman, fjalëshumë.2. si em. Llafazan.

Shfaq përkufizimin e plotë →

LLAPATÚJ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Grua e që nuk është e shkathët, që shkon rrugës duke u tundur, që ecën e papërqendruar sikur nuk e di për ku është nisur; llallo, qullace.2. si mb. …

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.