Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
LIND vep., ~A, ~UR 1. jokal. Dal në jetë nga barku i nënës; nis të jetoj, filloj veprimtarinë jetësore (zakonisht për njerëzit dhe në përgjithësi për qeniet e tjera të gjalla); kund. vdes. Lindi në kohë. Lindi shtatanik. I lindi një fëmijë. Ka lindur më 1941. Ku ke lindur? Ka lindur në Elbasan (Korçë, Shqipëri, Kosovë). Kanë lindur qengjat e parë. S'ka lindur njeri i nxënë (i mësuar).(fj. u.). Nuk lind njeriu (burri) me mustaqe. (fj. u.).
2. kal. Nxjerr foshnjën në jetë nga barku e lirohem nga barra, bëj fëmijë (për gratë); pjell. Lindi djalë (vajzë). Lindi binjakë (trinjakë). Ka lindur shumë fëmijë. Do të lindë së shpejti. U shtrua për të lindur. E lindi të vdekur.
3. fig., jokal. dhe kal., vet. v. III Del në jetë dikush; e nxjerr në jetë dikë; bëj që të jetë, të jetojë e të veprojë. Në tokën tonë kanë lindur heronj. Në shtëpinë e tyre kanë lindur vetëm trima. Lindi një poet i shquar. Nuk ka lindur burrë që të na frikësojë.
4. fig., jokal. Dal në dritë, shpëtoj nga një e keqe e madhe. Lindi edhe një herë.
5. jokal., vet. v. III. Del në horizont, shfaqet në qiell (për trupat qiellorë e sidomos për diellin e hënën); kund. perëndon. Lindi dielli (hëna). Dielli lind për të gjithë. (fj. u.) Dielli duket që kur lind. (fj. u.).
6. edhe fig., jokal., vet. v. III Del, nis jetën; ngrihet, themelohet, krijohet. Lindi atje një qytet i ri. Lindi një industri e re (një uzinë e madhe).
7. edhe fig., jokal., vet. v. III Zë fill e nis të shfaqet diçka, del, vjen; krijohet; ngjallet; shkaktohet. I lindi dashuria (shpresa, dyshimi, dëshira, përshtypja). I lindi në zemër. I lindi një mendim në kokë. Lind pyetja (çështja). Po të lindë nevoja. Lindin fjalë të reja.
8. jokal. dhe kal., vet. v. III I jep nismën diçkaje, krijon, shkakton, sjell; del, vjen, rrjedh nga një veprim a nga një gjendje e caktuar. Dridhja e ajrit lind një zhurmë. Nga takimi i telave lind një shkëndijë. Nga e vogla lind e madhja (e vogla lind të madhen). (fj. u.).
9. vet. v. III (zakonisht me një trajtë të shkurtër të përemrit vetor në r. dhanore). Më krijohet a më jepet mundësia për diçka. I ka lindur e drejta e pensionit.
✱Sin.: dal, vij, shfaqem, bijoj, pjell, bëj, shpërthen, shpëtoj, ngrihet, çohet, çel, themelohet, krijohet, vjen, formohet, ngjallet, shkaktohet, krijon, shkakton, sjell, rrjedh.
♦ E bën *vdekjen si të lindë (dikush). Ka lindur prej *gurit (dikush). Ka lindur me *këmishë (dikush). Te lind e te perëndon në të gjithë vendin, gjithandej; në një hapësirë shumë të madhe; në të katër anët. Lind për së dyti shpëtoj nga një rrezik a nga një e keqe e madhe; dal në një jetë më të mirë a në një gjendje të sigurt; jam shumë i lumtur. Si e ka lindur (e ka bërë) *nëna. S’kam lindur *shpinë për shpinë (me dikë) iron. Ka lindur *shtatanik (dikush). Sikur edhe *vëllai të më lindë! Ka lindur me *yll (dikush). Më lindi në *zemër (diçka).
LINDÁN,~I kim. Lëndë kimike, shumë toksike, e përdorur në bujqësi për trajtimin e farave dhe kulturave bujqësore kundër insekteve dhe në farmaci për trajtimin e parazitëve të lëku…
Shfaq përkufizimin e plotë →►LÍND/EM jovep.,~A(u), ~UR 1. vetv. Del në jetë nga barku i nënës; nis të jetojë. U lind shtatanik. Jam lindur në këtë prag. Nuk është lindur njeri i ditur. (fj. u.). Në këtë fshat…
Shfaq përkufizimin e plotë →LÍNDJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur dikush del në jetë nga barku i nënës, ardhje në jetë; kund. vdekje. Lindje e lehtë (e vështirë). Lindje e parakohshme. Lindja e fëmijës. Ve…
Shfaq përkufizimin e plotë →LINDÓR,~E mb. 1. Që ka të bëjë me vendin ku ka lindur dikush, i lindjes. Vendi lindor vendlindja. Vatra lindore. 2. Gjinor3. Organet lindore. 3. Që gjendet në lindje, i lindjes; që…
Shfaq përkufizimin e plotë →LINDÓR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Banori i pjesës lindore të një vendi; banor i vendeve të Lindjes; kund. perëndimor. Lindorët kanë tradita të veçanta familjare.
Shfaq përkufizimin e plotë →LINDÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Banore e pjesës lindore të një vendi; banor e vendeve të Lindjes; kund. perëndimore.
Shfaq përkufizimin e plotë →LÍNDUR (i, e) mb. 1. Që ka lindur diku dhe është vendës po aty. Banor (vendës) i lindur. 2. edhe fig. Që e ka diçka që kur ka lindur e nuk e ka fituar më vonë gjatë jetës. Shtrembë…
Shfaq përkufizimin e plotë →LÍNDUR,~I (i) m. sh. ~, ~IT (të) Fëmijë që ka dalë në jetë nga barku i nënës, i sapolindur. Numri i të lindurve. Të lindurit gëzojnë shëndet të plotë.
Shfaq përkufizimin e plotë →LÍNDËS,~E mb., vjet. 1. vet. f. Që lind foshnjë ose të voglin e saj; që ka lindur fëmijë ose të vegjlit e saj. Nënë lindëse. Mëma lindëse.
Shfaq përkufizimin e plotë →LÍNDËS,~I m. sh. ~, ~IT vjet. Prind, jetëdhënës. Nuk i ka lindësit.
Shfaq përkufizimin e plotë →
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë