Fjalori
LIGJ

LIGJ,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Normë, rregullvendoset nga organi më i lartë i pushtetit shtetëror dheështë e detyrueshme për të gjithë organet shtetërore dhe për të gjithë shtetasit. Ligjet e shtetit. Ligji mbi zgjedhjet. Njohja e ligjeve. Zbatimi i ligjit. Sipas ligjevefuqi. Është vendosur me ligj. Ështëpërputhje (në pajtim) me ligjin. Është jashtë ligjit nuk ështëpajtim me ligjet; nuk mbrohet nga ligjetfuqi; nuk e lejon ligji.
2. Rregull, normë që e pranojnë dhe e zbatojnëgjithë si diçkapërgjithshme a të detyrueshme. Ligjet e mirësjelljes. Ligjepashkruara. I tillë ishte ligji i luftës.
3. filoz. Lidhje e brendshme, e qenësishme dhe e domosdoshme ndërmjet sendeve e dukurivenatyrës e të shoqërisë, që përcakton zhvillimin e tyre dhe e bën procesin botëror një të tërëvetme. Ligjet e përgjithshme (e veçanta). Ligjet e zhvillimitnatyrës e të shoqërisë. Ligji i zhvillimit objektiv. Ligjet e lëvizjes.
4. spec. Përgjithësimnxirret duke vëzhguar e studiuar dukuritë e natyrës e të shoqërisë dhe duke zbuluar në to atë që është e përbashkët, e rregullsishme dhe qenësore. Ligji periodik (kim.) ligjishpreh vetitë e elementeve kimike dhe të përbërjeve të tyre sipas strukturësatomeve. Ligji i ruajtjesenergjisë (fiz.). Ligj i vlerës (i mbivlerës)(ek.). Ligji i mohimit të mohimit (filoz.). Ligjet e fonetikës (gjuh.).
5. fet. Sistem rregullashfeja kërkonzbatohen nga besimtarët. Ligjet hyjnore. Ligjet e fesë.
6. bised. E drejtë. I dha ligj atij. Ka ligj të mos e dojë. Kështu nuk ke ligj. Ligj i pashkruar (drejt.) ligj që nuk është i shkruar, që nuk është i miratuarorganin ligjbërës, por që ka forcë vepruese si një ligj i shkruar.
Sin.: normë, rregull, e drejtë, nom, kanun, lidhje, përgjithësim.
Bën ligjin (dikush) keq. vendos çdo gjë vetë pa pyetur asnjeri dhe pa përfillur rregullat e caktuara, ç’thotë ai bëhet; lidh e zgjidh (vetë).


Rezultate të ngjashme

LÍGJE,~T f. vet. sh. Fjalë, zakonisht në vargje, që gratë i thonë duke vajtuar një të vdekur. E qanin me ligje.Sin.: vaj, vajtim, vome, ligjërim.

Shfaq përkufizimin e plotë →

LIGJÍM,~II m. sh. ~E, ~ET vjet. 1. Veprimi kur ligjoj dikë a diçka.2. Diçka që vërteton se dikush është i pafajshëm, shfajësim.Sin.: rrëfim, ligjërim, shfajësim, përligjje, ngushë…

Shfaq përkufizimin e plotë →

LIGJÍM,~III m. Veprimi kure pranoj si të vërtetë diçka; ligjësim.Sin.: pranim, vërtetim, ligjësim.

Shfaq përkufizimin e plotë →

LIGJ/ÓJI vep., ~ÓVA, ~ÚAR vjet. 1. jokal. Flas, ligjëroj. Nisi të ligjojë. 2. kal. I jap të drejtë dikujt; e nxjerr të pafajshëm dikë, e shfajësoj; përligj. 3. kal. Ndaj drejtësi, …

Shfaq përkufizimin e plotë →

LIGJ/ÓJII vep., ~ÓVA, ~ÚAR vjet., kal. E pranoj diçka si të vërtetë, e vërtetoj; ligjësoj. Nuk e ka ligjuar dija (shkenca).Sin.: pranoj, vërtetoj, ligjësoj.

Shfaq përkufizimin e plotë →

LIGJÓR,~E mb. Që lidhet me ligjet dhe me zbatimin e tyre; që është pranuar a është njohur me ligj, që pajtohet me ligjin, që e jep ligji, i ligjshëm; kund. jashtëligjor. Çështje li…

Shfaq përkufizimin e plotë →

LIGJTÁR,~E mb., vjet. Ligjvënës; ai që vendos ligjin.

Shfaq përkufizimin e plotë →

LIGJTÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT vjet. Ligjvënës.

Shfaq përkufizimin e plotë →

LIGJÚAR (i, e) mb. 1. I përligjur. Fëmijë i ligjuar.2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.

Shfaq përkufizimin e plotë →

LIGJËRÍ,~AI f. sh. ~, ~TË vjet. 1. Fjalë. Nuk mund të thuhet me ligjëri. 2. Këngë vaji; elegji.Sin.: fjalë, këngë, vaj, vajtim, elegji.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.