Fjalori
LIDHËSE

LÍDHËS/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Ajolidh duajt e të lashtave; ajolidh diçka me rrip ose me një lidhëse tjetër. Lidhëset e duajve (e shartesave). Lidhëse bari (dengjesh).
2. Rrip a gjalmë i hollë e i gjatëpërdoret për të lidhur këpucët etj.; gjalmë. Lidhësezeza (të bardha, kafe). Lidhëset e këpucëve. Lidhësja e topit. Lidh (shtrëngon) lidhëset.
3. Rrip i hollë e i gjatë prej lëkure, fije bari a zhuke, thupra etj. të përdredhurabashku, që përdoren për të lidhur e për të shtrënguar diçka; liktyrë. Lidhëset e duajve. Lidhëse për shartesat. Bën lidhëse.
4. Dredha e hardhisë ose e disa bimëvetjera kacavarëse. Lidhëset e hardhisë (e kungullit).
5. Vegël a makinëshërben për të lidhur barin ose kashtën. Lidhëse bari.
6. Shami grash prej pëlhurehollë a prej nape për të mbledhur e për të lidhur flokët. Lidhëse e bardhë. Vuri lidhësen. Mbante lidhësekokë.
7. Përdorëse e vogël për të lidhur bashkë disa fletë me kapëse; makinë kapëse. Lidhëse aktesh (shkresash).
8. anat. Zgjatim i fortë prej indesh, që bashkon pjesët e veçantaskeletit ose organeveçantatrupit. Lidhëse katërkëndëshe. Lidhësja e zgjatur e prapme.
9. gjuh. Lidhëz. Lidhëse shkakore (krahasuese, ftilluese).
Sin.: lidhje, gjalmë, fije, lagëtyrë, tojë, dredhkë, liktyrë, dredhë, barlidhëse, kashtëlidhëse, shami, kapëse, kryqe.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: LIDHËS
LIDHËS

LÍDHËS,~I m. sh. ~, ~IT 1. Ai që lidh duajt e të lashtave; ai që lidh diçka me rrip ose me një lidhëse tjetër. Lidhësit e duajve. Lidhësit e shartesave. Lidhësi i dengjeve të barit. Lidhës bari. Lidhësi i librave (shtypshkr.) libralidhës.
2. hek. Punëtor i hekurudhëslidh varg vagonët e trenit. Lidhësi e dha sinjalin.
3. Tel i trashë, litar etj., me të cilin lidhim diçka për ta mbajtur drejtkëmbë; varg prej metalibashkon a lidh dy pjesë të një vegle ose të një mjeti. Lidhësi i shtyllavetelefonit. Lidhësi i qostrës vargubashkon boshtin me dorezën.
4. Pjesë e mullirit si lopatë, e cila e kthen ujin që të mos bjerërrotën me fletë dhe ndalon kështu blojën. Lidhësi i mullirit. I vuri (i hoqi) lidhësin.
5. tek. Pjesë e një vegle a e një makine, zakonisht si hallkë, që shërben për ta lidhur atë pas diçkaje. Lidhësi i plugut. Lidhësi i rimorkios. Lidhës vagonësh. Nuk lejohetqëndrosh mbi lidhës.
6. ndërt. Lëndë ndërtimi (si çimento, rrëshirë etj.), që përdoret për të lidhur e për të forcuar një përzierje.
Sin.: lidhak, hallkë, bashkues, forcues, ngjitës.


Rezultate të ngjashme

LÍDHËS,~E mb. 1. Që shërben a që përdoret për të lidhur diçka, që lidh. Fije lidhëse. Hallkë (unazë) lidhëse. Ind lidhës. Makinë lidhëse. 2. Që shërben për të forcuar një lëndë ose…

Shfaq përkufizimin e plotë →

LÍDHËS,~I m. sh. ~, ~IT 1. Ai që lidh duajt e të lashtave; ai që lidh diçka me rrip ose me një lidhëse tjetër. Lidhësit e duajve. Lidhësit e shartesave. Lidhësi i dengjeve të barit…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.