Fjalori
LENDE

LÉND/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Kokërr e vogël si lajthi me një kapuç nga njëra anë, që lidhin disa drurë si lisi etj. dhe që e hanë derrat e disa kafshëegra; gogël. Lende lisi (dushku). E ushqente me lende.
2. Boçe. Lende bredhi (vgjeri, qiparisi).
Sin.: bukëqyqe, ehull, loçkë, gogël, boçe.
Kur të bëhen lendet *lajthi. T’i shet lendet për *lajthi (dikush).

LËNDË

LËND/Ë,~AI f. sh ~ Ë, ~ËT 1. Materie e prekshme, ajo prejcilës përbëhen trupat fizikënatyrë; thelbi cilësor i materies, substancë; fiz., filoz. një nga trajtat kryesoreqeniesmaterieshapësirë, që ka masë prehjeje dheështëgjendjengurtë, të lëngët, të gaztë etj. Lëndë e ngurtë (e lëngët, e gaztë). Lëndë organike (joorganike). Lëndë e tretshme. Lëndë ushqyese. Lëndë helmuese. Lëndë radioaktive. Lëndë shpërthyese (plasëse). Lënda dhe fusha.
2. Çdo gjë që nxirret nga toka dhe përpunohet më tej; prodhimpërpunohettrajtandryshme ose që shërben për qëllimecaktuara; material. Lëndë e fortë (e qëndrueshme, e butë, e ashpër). Lëndët e para. Lëndë minerale. Lëndë artificiale (plastike, sintetike). Lëndë ngjyruese (ngjitëse, lidhëse, regjëse). Lëndë djegëse.
3. ndërt. Dru i prerë dhe i ndarëpjesëveçanta, me përmasandryshme, që përdoretndërtim ose për të bërë orendi, vegla pune e sendetjera; qereste. Lëndë e prerë (e sharruar, e latuar). Lëndët e trasha trarët. Lëndë e hollë (e imët). Lëndë druri. Lëndë ahu (dushku, plepi). Lëndë ndërtimi. Bëri (preu) lëndëpyll.
4. Pjesa e fortë dhe e ngjeshur e një druri (sidomos e trungut), e cila ndodhet nën lëvore dhe ka veti e cilësindryshme. Lëndë e fortë (e butë, e punueshme). Lënda e dushkut (e ahut, e panjës, e pishës, e shqopës). Arra (qiparisi) ka lëndëçmueshme.
5. Tërësi faktesh a të dhënash, që shërbejnë si mbështetje për një studim dhe që i japin atij vlerën njohëse. Lënda gjuhësore (historike, arkeologjike).
6. Brendia e një vepreshkruar, përmbajtja; ajo për të cilën shkruajmë ose flasim. Lënda e një reviste (e një libri). Pasqyra (tryeza) e lëndës. Ka lëndëpasur.
7. Tërësia e njohurive të një fushe a degeshkencës, që jepenshkollë sipas programit mësimorcaktuar; mësimizhvillohetshkollë sipas degëveshkencës. Lëndët mësimore. Lëndët teknike (bujqësore). Lënda e gjuhës (e letërsisë, e historisë, e kimisë, e matematikës). Komisioni i lëndës. Jep dy lëndë.
Sin.: material, të dhëna, brendi, brumë, përmbajtje, njohuri, mësim.


Rezultate të ngjashme

LENDÍ,~A f. sh. ~, ~TË krahin. Mëri. E ka lendi dikë. Ka lendi me të.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.