Fjalori
LECKË

LÉCK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Copë e vogël, e grisur a e prerë nga një rrobë (zakonisht e vjetër); rreckë, zhele. Leckavjetra (të ndotura, të fëlliqura). Leckat e kukullës. Top prej lecke. Dyshek me lecka. Qilim prej lecke. E lidhi me leckë. Mori (fshiu) pluhurin me leckë. E lan dyshemenë me leckë. Zë vrimat me lecka. I hoqi (i shkoi) një leckë dyshemesë.
2. kryes. sh. Rrobavjetra e të grisura, rrecka. Vishej me lecka. 1 vareshin leckat. I hoqi leckat.
3. fig. keq. Diçka fare pa vlerë, njeri a gjë që ka humbur çdo vlerë. Iu duk vetja leckë. - Leckë fare është!
Sin.: rreckë, lëpendër, rezhdë, zhele, laskare, lëvere, rragnicë, skutinë, shtupë, sukull, shufël, vrigull, zhelaman, zarbë, zhelinë.
U leckë (rreckë) (dikush) i ra vlera sa e tallingjithë; u poshtërua e s’i mbetiasnjë vlerë; humbi çdo vlerësim; u lëvere; iu fytyra lëvere (dikujt); u paçavure; u zhele; u brashnjë krahin.; është bërë legen; u qole tall.; u blozë. E bëri leckë (rreckë) (dikë) e shau rëndë një njeri, s’i la gjë pa thënë; i rrëzoi çdo vlerë, e poshtëroi; bëri lëvere; e bëri zhele; e bëri paçavure; e bëri për një lek; e bëri për pesë (për dy) para; e bëri palaço; e uli (e rrëzoi) përtokë. Ia hodhi leckat në *erë (dikujt) përb. Ia dha leckat në *dorë (dikujt) mospërf. Me lecka e (me) pecka shih me laçka e (me) plaçka. Ngriti (mblodhi) leckat (rreckat) (dikush) mospërf. u shpërngul nga një vend i detyruar prej dikujt, u mbart në një vend tjetër pa dëshirën e vet e duke marrë me vete gjithçka; ngriti (mblodhi) rraqet; mblodhi cergat. Ia ngriti (ia mblodhi) leckat (dikujt) mospërf. 1. E shpërnguli dikë me zor në një vend tjetër, e detyroiikte, e përzuri nga një vend, e dëboi. 2. E hoqi nga një punë a nga një detyrë që nuk e meritonte, e përzuri nga puna; ia dha leckatdorë. Ngriti (mblodhi) leckat (dikush) përçm. vdiq; shkoi me të shumtët; i bëri këmbët baras. S’i ngjitej leckëtrup (dikujt) ishte shumë i varfër; ishte copë e arne; s’kish ku ta zinte qeni (dikë). I qeshin edhe leckat (dikujt) është i gëzuar, kënaqet me atë pak gjë që mori; i qesh fytyra. *Top lecke mospërf.


Rezultate të ngjashme

LÉCKËT (i, e) mb. Që është i leckosur, që është i veshur me lecka.

Shfaq përkufizimin e plotë →

LECKAMÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Njeri i veshur me rroba të grisura, njeri i leckosur, rreckaman. 2. edhe fig. Njeri i varfër e i këputur, varfanjak.Sin.: i leckosur, rreckaman, lafa…

Shfaq përkufizimin e plotë →

LECKAMÁN,~E mb. 1. Që është i veshur me rroba të grisura, i leckosur. 2. edhe fig. Që është i varfër, varfanjak.

Shfaq përkufizimin e plotë →

LECKANÓR,~E mb. Që është leckaman, që është i veshur me lecka, i varfër. Në tregun e qytetit, leckanorët vinin shpesh.

Shfaq përkufizimin e plotë →

LECKAPÁN,~E mb. Që është leckaman.

Shfaq përkufizimin e plotë →

LECKATÁR,~E mb. Leckaman.

Shfaq përkufizimin e plotë →

LECKÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Veprimi kur e bëjmë lecka diçka, veprimi kur leckoj diçka ose kur leckohem.

Shfaq përkufizimin e plotë →

LECK/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. Leckos. Era e fuqishme leckoi tendën.

Shfaq përkufizimin e plotë →

LECKÓS vep., ~A, ~UR kal. E gris gjithandej një rrobë, e bëj lecka-lecka. I leckosi rrobat.Sin.: rreckos, gris, copëtoj, rrjep, çjerr, shqyej, laskaroj, zheloj.

Shfaq përkufizimin e plotë →

LECKÚAR (i, e) mb. Që është grisur gjithandej, që i janë grisur rrobat, që është bërë lecka-lecka.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.