Fjalori
LAVËR

LÁV/ËR,~RA f. sh. ~RA, ~RAT 1. Punimi që i bëhet arës për ta mbjellë, lëvrimi i tokës. Lavra e parë (e dytë, e tretë). Kau i lavrës. I dha lavër arës e punoi për ta mbjellë.
2. Tokë, zakonisht e rrafshët, që punohet si arë; tokë e punuar zakonisht me parmendë. Lavra do shi. E bëri livadhin lavër.
3. Copë toke sa mund ta punojë një pendë qe brenda një dite. Një lavër tokë. - Sa lavra bëri?
4. Koha prej një viti, që merret si masë për të dhënë moshën e qeve (që kur kanë filluarlërojnë). Ka dy lavrash. - Sa lavrash janë qetë?
Sin.: lëvrim, arë, pendë, vit, bukë, lavërdan, hapësirë.


Rezultate të ngjashme

LAVËRDÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Vend i hapur; hapësirë e madhe.

Shfaq përkufizimin e plotë →

LAVËRTÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Bujku që lëron arën me qe; pendar. Lavërtar i mirë.Sin.: bujk, pendar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

LAVËRTARÍ,~A f. Mjeshtëria e lëvrimit të tokës, puna që bën lavërtari. Merrej me lavërtari.Sin.: lërim, lërim.

Shfaq përkufizimin e plotë →

LÁV/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Lëndë minerale që del e shkrirë dhe shumë e nxehtë nga krateret e vullkaneve e pastaj ngrin. Lavë e zjarrtë. Lava e vullkanit. Rrjedh lava. E mbuloi lava.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.