Fjalori
LARASKË

LARÁSK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. zool. (lat. Pica caudata) Shpend i ngjashëm me sorrën, me pendëpërhime e të bardha, me bishtgjatë e me krahëshkurtër, që rronfusha, në pyje e në qendrabanuara; grizhël.
2. fig., shar. Vajzë a grua jo e hijshme, me trupdobët e të thatë, llafazane e grindavece.
Sin.: bishtgjatë, grizhël, llafazane, grindavece.
Kur të bëhet laraska *bilbil. S’ka mbetur laraskë pa bisht tall. nuk ka mbetur njeri pa e gjetur shokun e jetës, s’ka mbetur kush pa u martuar (zakonisht për dikëkërkonmartohet pa i ardhur mosha). (U zunë) për *të bardhat e laraskës.


Rezultate të ngjashme

LARÁSKAZ ndajf. Duke luajtur me shkopinj, ku njëri nga lojtarët hedh lart shkopin, kurse të tjerët përpiqen ta godasin, duke i lëshuar fluturimthi shkopinjtë e vet.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.