Fjalori
LAJKATARE

LAJKATÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET keq. 1. Ajo që i bën lajka dikujt për të nxjerrë ndonjë përfitim për vete, lajkatuese. Nuk u besonte lajkatareve.
2. Ajobën lajka për qëllimecaktuara, vardisëse. Lajkatare e dalluar. Lajkatarja ka qëllimetjera.
Sin.: lajkabërëse, lajkatuese, lajkamadhe, lajkaxheshë, lajkëse, lozonjare.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: LAJKATAR


Rezultate të ngjashme

LAJKATÁR,~E mb. 1. keq. Që bën lajka, që flet me lajka; që shpreh lajka; lajkatues. Njeri lajkatar. Fjalë lajkatare. Me zë lajkatar. 2. Që bën ledha, ledhatar. Vajzë lajkatare.Sin…

Shfaq përkufizimin e plotë →

LAJKATÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT keq. 1. Ai që i bën lajka dikujt për të nxjerrë ndonjë përfitim për vete, lajkatues. Fjalë lajkatari.2. Ai që bën lajka për qëllime të caktuara, vardisës…

Shfaq përkufizimin e plotë →

LAJKATARÍ,~A f. Të qenët lajkatar, vetia e atij që është lajkatar; sjellje a qëndrim prej lajkatari, lajkësi. E urren lajkatarinë. Nuk e ka zakon lajkatarinë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

LAJKATÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur lajkatoj; përkëdhelje, ledhatim.2. Lajkë. I bëri shumë lajkatime. E mori me lajkatime.Sin.: ngashënjim, joshje, kallajisje.

Shfaq përkufizimin e plotë →

LAJKATÍS vep., ~A, ~UR kal. Bëj lajka ndaj dikujt për të përfituar nga ai, e marr me të mirë për ndonjë qëllim; e përkëdhel, e ledhatoj. Fëmijët e lajkatisnin gjyshen sepse e dinin…

Shfaq përkufizimin e plotë →

LAJKATÍSJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET keq. Veprimi kur lajkatis; përkëdhelje dhe ledhatime të pasinqerta; qasje interesi për ta marrë me të mirë dhe për të nxjerrë ndonjë përfitim prej tij…

Shfaq përkufizimin e plotë →

LAJKAT/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. keq. I bëj lajka dikujt, për ta marrë me të mirë dhe për të nxjerrë ndonjë përfitim prej tij, i them fjalë lajkatuese, e marr me lajka. I lajkato…

Shfaq përkufizimin e plotë →

LAJKATÚAR (i, e) mb. I përkëdhelur, i ledhatuar. Vajzë e lajkatuar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

LAJKATÚES,~E mb. 1. keq. Që i bën lajka dikujt, që e lajkaton; që shpreh lajka. Njeri lajkatues. Me fjalë lajkatuese. 2. Që të përkëdhel a të ledhaton, që të merr me të mirë. Nënë …

Shfaq përkufizimin e plotë →

LAJKATÚES,~I m. sh. ~, ~IT 1. keq. Ai që i bën lajka dikujt, ai që e lajkaton; ai që shpreh lajka. Intriga lajkatuesish. 2. Ai që të përkëdhel a të ledhaton, ai që të merr me të mi…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.