Fjalori
LABOÇE

LABÓÇ/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Ajo që ka veshëmëdhenj, të kthyer ose të varur, veshmadhe. Dhi laboçe. Lopë laboçe.
2. keq. Ajoështë e mefshtë, e plogët, syleshe. Rri si laboçe e s’e kupton çfarë po ndodh.
3. fig. Ajoështë e papjekur e mendjecekët. Laboçja nuk e kuptonte thelbin e bisedës.
Sin.: veshllapushe, mendjelehtë.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: LABOÇ
LABOÇ

LABÓ́Ç,~II m. sh. ~Ë, ~ËT 1. fig. Ai që ka veshëmëdhenj, të kthyer ose të varur, veshmadh. E mori laboçin për burrë.
2. keq. Ai që është i mefshtë, i plogët, sylesh. - Çfarë thotë ai laboçi!
3. fig. Ai që është i papjekur e mendjecekët. Me laboçëtillë nuk bëhet punë.
Sin.: veshllapush, mendjelehtë.

LABOÇ

LABÓÇ,~III m. sh. ~Ë, ~ËT bot. Barishte me kërcellgjatë e me gjethe si të spinaqit që përdoret si perime, labot. Laboç i egër. Lakror me laboç.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.