Fjalori
LËNGATOHEM

LËNGAT/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR vetv. 1. mjek. Sëmurem nga një lëngatë dhe vuaj shumë (për njerëzit).
2. veter., kryes. v. III. U bie sëmundja e ligatës a e këlbazës, i zë ligata, marrin ligatën (për bagëtitë); këlbazen. U lëngatuan dhentë.
3. fig. Vuaj thellë shpirtërisht, brengosem shumë.
Sin.: sëmurem, këlbazet, hidhërohem, brengosem.


Rezultate të ngjashme

LËNGATÍM,~I m. 1. Gjendja pasi sëmurem nga një lëngatë. 2. Lëngesë.Sin.: lëngim, lëngesë, vuajtje, brengosje.

Shfaq përkufizimin e plotë →

LËNGATÚAR (i, e) mb. 1. Që është i sëmurë nga lëngata; i dobësuar e i sfilitur. Ishte i lëngatuar nga ethet.2. fig. Që vuan thellë shpirtërisht, i brengosur. Pas humbjes, u kthye i…

Shfaq përkufizimin e plotë →

LËNGÁT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. mjek. Sëmundje e rëndë, që e bën njeriun të vuajë e të lëngojë në shtrat për një kohë të gjatë. Lëngatë e rëndë. - I rëntë një lëngatë! (mallk.).2. Së…

Shfaq përkufizimin e plotë →

LËNGATËMÁDH,~E mb., bised. 1. Që vuan për një kohë të gjatë nga ndonjë sëmundje e rëndë; si mallk. që e zëntë një lëngatë, flamëmadh.2. si em. m. e f. Sipas kuptimeve të mbiemrit.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.