Fjalori
KRAHËMARRJE

KRAHËMÁRRJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET usht. 1. Marrja e krahëve armikut (në një betejë a sulm) si metodë luftimi; luftim krahëmarrës.

2. fig. Manovër a metodë e tërthortë për të fituar një privilegj kundër dikujt. Manovra (metoda) e krahëmarrjes).


Rezultate të ngjashme

KRAHË/MÁRR vep., ~MÓRA, ~MÁRRË kal. 1. usht. Sulmoj a godas armikun duke i marrë krahët; përdor në luftë metodën e krahëmarrjes. 2. fig., mospërf. Përpiqem të fitoj një privilegj d…

Shfaq përkufizimin e plotë →

KRAHËMÁRRËS,~E mb., usht. Që lidhet me manovrën e krahëmarrjes; që sulmohet duke i marrë krahët armikut. Luftime (veprime) krahëmarrëse.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.