FJALOR I MADH I GJUHËS SHQIPE

KONTRABANDÍM,~I m., drejt. 1. Veprim i paligjshëm dhe i dënueshëm; mënyrë a metodë kontrabandiste. Kontrabandimi i emigrantëve.2. Kontrabandë. ✱Sin.: kontrabandë, fshehtësi.

KONTRABANDÍST,~E mb., edhe si em., drejt., keq. Që lidhet me kontrabandën dhe me kontrabandizmin, që merret me kontrabandë a me kontrabandizëm; që bëhet me kontrabandë a në kundërs…

KONTRABANDÍZ/ËM,~MI m., drejt., keq. 1. Të qenët kontrabandë a kontrabandist.2. Kontrabandë.

►KONTRABAND/ÓHET jovep., ~ÚA (u), ~ÚAR pës., vet. v. III e KONTRABANDÓJ.

KONTRABAND/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR drejt., kal. dhe jokal. Bëj kontrabandë me diçka (me një mall etj).; kryej veprimtari kontrabandiste, merrem me kontrabandë. Kishte kontrabanduar dy …

KONTRABANDÚAR (i, e) mb., drejt. Që është kontrabanduar. Mall i kontrabanduar.

KONTRABÁND/Ë,~A f. 1. ek., drejt., mospërf. Futja ose nxjerrja e kundërligjshme dhe e dënueshme e mallrave nga një shtet në një shtet tjetër, pa kontroll doganor; tregti ilegale dh…

KONTRABÁS,~I m. sh. ~Ë, ~ËT muz. Instrument muzikor më i madh se violonçeli, që nxjerr tinguj me ton të ulët. I bie kontrabasit.

KONTRADIKTÓR,~E mb. 1. Që ka të bëjë me kontradiktën a me kontradiktat, që përmban kontradikta. Fjalim kontradiktor. Thënie (shprehje) kontradiktore. 2. Që kundërshton veten ose at…

KONTRADÍKT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Mospajtim a mospërputhje mendimesh, interesash etj.; mosmarrëveshje ndërmjet dy njerëzve a dy palëve; kundërvënie; kundërshti. Kontradikta të thel…

KONTRAKTÍM,~II m. sh. ~E, ~ET ek., fin. 1. Formulimi dhe nënshkrimi i një kontrate; lidhja e kontratës.2. Kontratë. Kontraktim me firmën e noterit.

KONTRAKTÍM,~III m. 1. fiz. Tkurrje e vëllimit të një trupi a e një sendi. 2. mjek. Muskul që tërhiqet a tkurret, duke u shoqëruar edhe me dhembje të mëdha.✱Sin.: tkurrje, tërheqje.

►KONTRAKT/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. vetv., vet. v. III, fiz. Zvogëlohet, tkurret vëllimi i një sendi a i një trupi.2. vetv., mjek. (kryes. me trajtë të shkurtër përemërore). M…

KONTRAKT/ÓJI vep., ~ÓVA, ~ÚAR ek., fin., kal. dhe jokal. Lidh një kontratë me një institucion a me dikë, nënshkruaj një kontratë (për punësim, për blerje ose shitje mallrash etj.).…

KONTRAKT/OJII vep., ~OVA, ~UAR kal. 1. fiz. Zvogëloj, tkurr vëllimin e diçkaje.2. mjek. Mbledh a tkurr muskulin në një pjesë të trupit, çka shoqërohet edhe me dhembje. Kontraktova …

KONTRAKTÓR,~I m. sh. ~, ~ËT drejt. Personi që lidh dhe nënshkruan një kontratë; kontraktues.

KONTRAKTÚARI (i, e) mb., ek., fin. Që është lidhur me kontratë (për punësim, për shitje ose për blerje mallrash etj.)

KONTRAKTUARII (i, e) mb., spec. 1. fiz. Që është kontraktuar; që është zvogëluar (si vëllim); i tkurrur. 2. mjek. Që është kontraktuar (për një muskul). Muskul i kontraktuar. ✱Sin.…

KONTRAKTÚES,~E mb. 1. Që lidh dhe nënshkruan një kontratë.2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.

KONTRÁT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT drejt., zyrt. 1. Marrëveshje ndërmjet dy palëve, ku përcaktohen të drejtat dhe detyrimet me karakter juridik e ligjor; përmbajtja e kësaj marrëveshjeje,…