Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
KÓK/ËL,~LA f. sh. ~LA, ~LAT 1. Topth prej dheu a prej balte, prej brumi të ngjeshur etj. Kokla brumi.
2. Bërthama ose fryti në trajtë kokrre i disa pemëve, perimeve etj.; kokërr.
3. Nyjë e lidhur dhe e shtrënguar fort; komb. Fije (litar) me kokla. U bë me kokla.
4. fig. Ngatërresë mjaft e madhe, saqë është e vështirë për t’u zgjidhur; punë e koklavitur; yçkël. Kokël e pazgjidhshme. Na nxori kokla.
5. si ndajf. Si një kokërr e fortë; si nyjë. U bë (u lidh) kokël.
6. si mb. Që është i ngjashëm me një topth, me bërthamën e disa frutave etj. U bë kokël.
✱Sin.: kokërr, komb, nyjë, yçkël.
KÓK/Ë,~A f. sh. ~Ë, ~ËT dhe ~A, ~AT 1. anat. Një ndër pjesët kryesore dhe ndër organet e sipërme më të rëndësishme të trupit të njeriut, ku ndodhen trutë, sytë, veshët etj.; krye; …
Shfaq përkufizimin e plotë →KÓKË- fjalëform. Pjesë e parë e fjalëve të përbëra që ka kuptimin «kokë, krye» dhe «mendje» (p.sh. kokëbosh, kokëbucelë, kokëcjap, kokëçomange, kokëdardhë, kokëdru, kokëdhi, kokëhi…
Shfaq përkufizimin e plotë →KOKËDÁC,~E mb. Që e ka kokën krejt të qethur a të rruar.
Shfaq përkufizimin e plotë →KOKËDÉRR,~E mb., shar. Kokëfortë, kokëshkëmb, kokëgdhe.
Shfaq përkufizimin e plotë →KOKËGDHÉ mb., mospërf. 1. I trashë nga mendja, budalla. 2. Që ngul këmbë me kokëfortësi në të vetën; shumë kokëfortë.✱Sin.: kokëfortë, kokëmushkë, kryeneç, budalla.
Shfaq përkufizimin e plotë →KÓK/ËRR, ~RRA f. sh. ~, ~RRA, ~RRAT 1. bot. Fryti i rrumbullakët i disa pemëve, bimëve etj., i cili përmban edhe farën a embrionin e riprodhimit; zhardhok. Kokërr molle (dardhe, ul…
Shfaq përkufizimin e plotë →KÓKËRR- fjalëform. Pjesë e parë e fjalëve të përbëra me kuptimin «kokërr» (p.sh. kokërrgjatë fryt gjatosh, kokërrvezak që është si një kokërr vezake, kokërrimët etj.)
Shfaq përkufizimin e plotë →KÓKËS,~I m. sh. ~, ~IT 1. Dashi ose cjapi i këmborës, që i prin kopesë; përçor. 2. Koka e djepit, e shtratit etj.; ballësor.✱Sin.: përçor, ballësor.
Shfaq përkufizimin e plotë →KOKËTÚL,~E mb., mospërf. Që kupton ose kujton diçka me vonesë a me shumë vështirësi; kokëmish.✱Sin.: kokëmish, kokëbosh, mendjefyçkë, kokëtrashë.
Shfaq përkufizimin e plotë →KOKËVÍÇ,~E mb., mospërf. Mendjelehtë, naiv. Djalë kokëviç.
Shfaq përkufizimin e plotë →
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë