Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
KÓCK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. anat. Pjesë e skeletit të njeriut dhe të kafshëve kurrizore; copë nga kjo pjesë e skeletit; asht; eshtër. Kockat e dorës (e këmbës). Mish me (pa) kocka. Më dhembin kockat. I kanë dalë kockat është dobësuar shumë.
2. kryes. sh. Mbeturina të skeletit të një njeriu; eshtra pa mish të një kafshe kurrizore; mish me shumë eshtra. Kocka kërmash. Mbledhin (shesin) kockat. Gjetën kockat dhe i varrosën.
3. fig., bised. Pjesa kryesore më e fortë dhe më e shëndoshë e një çështjeje a e një problemi; thelbi. Kocka e problemit (e çështjes).
4. fig., bised. Qëndrueshmëri e karakterit të njeriut; karakter. Është kockë e fortë ai.
5. fig., iron. Gjë e vogël dhe pa vlerë të madhe; kafshatë buke, lëmoshë. Iu lut për një kockë. I dha (i fali) një kockë. E bëri të madhe për një kockë.
6. Ashik. Luajmë me kocka. Onoma prej kocke.
✱Sin.: asht, eshtër, rrashtë, thelb, karakter, kafshatë, lëmoshë, ashik.
♦ U bë kockë (diçka) u forcua shumë, u tha e u nguros; u bë dru; u bë gurI; u bë tjegull. Është bërë kockë e lëkurë (dikush). 1. Është dobësuar shumë, është tretur dhe është tharë, është rrëgjuar a është holluar nga trupi; s’i ka mbetur mish në trup (nga të pangrënët a nga ndonjë sëmundje); është bërë skelet; është bërë bark e shpinë; i kanë dalë kockat (dikujt); (është) për ta ngjitur; nuk i ka mish brinja (dikujt); i numërohen brinjët (fijet e brinjëve) (dikujt); është bërë cironkë; është bërë çengel (është bërë) për në plasë të derës; është bërë lëkurë maceje; është tharë në tym. 2. Është varfëruar shumë, është i këputur; është bërë qyqe. Më ranë kockat u lodha shumë në një punë; u dërrmova; më ra bretku; më ranë brinjët. I bluajti kockat (dikujt) e rrahu shumë, e zhdëpi në dru; e bëri lëkurë (për në lëkurë) (dikë); ia bëri kurrizin më të butë se barkun. *Cipë e kockë (dikush). Derisa të më bien kockat derisa të jem gjallë; gjithë jetën pa u kursyer; derisa të marr frymë. I kanë dalë kockat (dikujt) është dobësuar shumë, është tretur nga trupi; është bërë kockë e lëkurë (dikush). Kjo kockë e di! Unë vetë që kam hequr e di, vetëm unë e di si është puna; unë kam vuajtur, jo tjetërkush; s’do ta harroj kurrë ç’kam hequr. Më ka hyrë *avull në kockë. Më ka hyrë (deri) në kockë (diçka) më ka hyrë shumë thellë, deri në palcë; e kam bërë timen plotësisht. Më ka hyrë në shpirt (në zemër). Janë *mish e kockë. I dha (i hodhi) një kockë (dikujt) e gënjeu dhe e mashtroi me fare pak gjë; e shtroi, e bëri të mos ndihet e të kënaqet; e bëri për vete me diçka të vogël. S’ka kockë (për diçka) nuk ka fuqi, nuk është në gjendje ose nuk është i zoti (për të bërë një punë); s’ka këllqe; s’ka kërçikë. E ka zemrën me kockë (dikush) është trim e i qëndrueshëm; mban e duron shumë e nuk thyhet, është i paepshëm; ka zemër të fortë. I kërcasin kockat (diçkaje) është e shkrehur a e prishur, nuk është më e fortë, nuk mban; mezi mbahet, mezi qëndron. Kërkon (do) *mish pa kocka (dikush). Kockë e fortë. 1. Njeri që rron shumë, që është i qëndrueshëm dhe i fuqishëm, që mund të punojë edhe në pleqëri; asht i fortë; dru arre. 2. Njeri i fuqishëm a që nuk mposhtet e nuk thyhet; diçka që duron, që nuk prishet a nuk bie, që i qëndron çdo force; i papërkulshëm, i paepshëm; asht i fortë; dru arre; cung i vjetër; arrë gungë. Kockë në fyt (në grykë) dikush a diçka që nuk kapërcehet, nuk gëlltitet lehtë ose nuk mposhtet lehtë. Për një kockë gjer në Poloskë! tall. për një gjë të vogël të shkosh aq larg; për një fitim të vogël të heqësh një mundim të madh!; mundohet shumë dikush për hiçmosgjë; për një masat gjer në Berat; për një fërgesë gjer në Shalës! tall. krahin.; s’e vlen barra qiranë. Lë kockat (eshtrat) (dikush) 1. Vdes a vritet diku. 2. Mundohet shumë e për një kohë të gjatë në një punë; bën një sakrificë të madhe për të arritur diçka. La kockat udhëve (rrugëve) vdiq a u vra në një vend të largët, mbeti larg shtëpisë e të afërmve; nuk i dihet varri (edhe me shpërfillje). I mbeti (i ngeci) kocka (ashti) në fyt (dikujt) nuk ia arriti dot qëllimit për të përfituar diçka; diçka që e lakmon iu bë pengesë e pakapërcyeshme dhe ia preu çdo shpresë për ta fituar; i ngeci sharra në gozhdë. Mblodha kockat u çlodha pas një pune të rëndë a pas një rruge të gjatë, u qetësova pas një mundimi a një lodhjeje të madhe, u rehatova; më shkrinë kockat; mblodha veten; mora veten. *Mish pa kocka përçm. Me *mish e me kocka. Si *mishi me kockën (me thuan). Nuk i është pjekur kocka (ashti) (dikujt) është shumë i ri, është në moshë të njomë, nuk është rritur ende; nuk është forcuar ende; nuk është pjekur. Si *qentë në kocka (në kërmë) përçm. Më shkrinë kockat u çlodha; gjeta qetësi, u rehatova; mblodha kockat. Më ka vajtur (më ka shkuar) thika në kockë (në asht) jam në një gjendje të rëndë sa s’duroj dot më, jam në mjerim a në vështirësi shumë të mëdha; më ka zënë një e keqe, një hall etj. aq thellë sa s’durohet më tutje; më ka vajtur (më ka shkuar) thika në palcë; më ka vajtur (më ka shkuar) thika në heqës; ka ardhur kandari në bisht; nuk mban më ujë pilafi (orizi, vera). I erdhi kocka në *fyt (dikujt). Nuk e ka vrarë kockën (dikush) nuk është munduar shumë, nuk ka bërë punë të rënda; ka punuar sipas qejfit; nuk e ka vrarë veten. Më zunë kockat *rehat. S’i kam zier kockën (dikujt) shih s’i kam prerë kërthizën (dikujt).
KÓCKË- fjalëform. Pjesë e parë e fjalëve të përbëra me kuptimin «kockë, asht, eshtër» (p.sh. kockëgjerë, kockëhollë, kockëtrashë, kockëvogël etj.).
Shfaq përkufizimin e plotë →KOCKËBÚTË mb. 1. Që e ka kockën të butë dhe të dobët; kund. kockëfortë.2. fig. I pafuqishëm, i paguximshëm dhe me karakter të dobët; kund. kockëfortë.
Shfaq përkufizimin e plotë →KOCKËDÁLË mb. 1. Që i duken ose i kanë dalë kockat; me kocka të kërcyera; eshtak. 2. edhe fig. Shumë i dobët nga shëndeti; i dobësuar dhe i pafuqishëm. Njeri kockëdalë.✱Sin.: eshta…
Shfaq përkufizimin e plotë →KOCKËMÁDH,~E mb. Që i ka kockat të mëdha e të gjera; kockëtrashë, eshtak. Djalë kockëmadh.✱Sin.: kockëtrashë, eshtak.
Shfaq përkufizimin e plotë →KOCKËRÍNA,~T [KOCKURÍNA,~T] f. vet. sh. 1. Mbeturina kockash; kocka të thyera a të copëtuara. Gjetëm vetëm kockurina. 2. mospërf. Thelë e madhe mishi me shumë kocka; mbeturina kock…
Shfaq përkufizimin e plotë →KOCKËZÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. mjek. Kthim në kockë; mbushje me kockë. Ka vazhdimësi të kockëzimit të karpeve. Kockëzim i ngjashëm shihet edhe te shpatulla.2. fig. Ngurtësim dhe for…
Shfaq përkufizimin e plotë →KOCKËZ/ÓN vep., ~ÓI (u), ~ÚAR kal., vet. v. III 1. mjek. E bën të kthehet në kockë; e bën të mbushet me kockë.2. fig. E kthen në diçka të ngurtë dhe të fortë. Masat e marra prej …
Shfaq përkufizimin e plotë →KOCKANJÁR,~E mb. 1. Që ka trup aq të dobët saqë i kanë dalë kockat. Njeri kockanjar. 2. edhe fig., shpërf. Lypsar; sahanlëpirës.✱Sin.: lypsar, sahanlëpirës.
Shfaq përkufizimin e plotë →KOCK/ÓHET jovep., ~ÚA (u), ~ÚAR vetv., vet. v. III Kockëzohet.
Shfaq përkufizimin e plotë →KOCKÓR,~E mb. Që ka të bëjë me kockën a me kockat, prej kocke a prej kockash; eshtëror. Ind kockor.✱Sin.: eshtak, eshtëror.
Shfaq përkufizimin e plotë →
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë