Fjalori
KLLAPË

KLLÁP/Ë,~Af. sh. ~A, ~AT 1. Mandall a rreze e derës, e dollapit, e dritares etj. Kllapë druri (hekuri). Kllapa e portës. I vuri kllapën derës.
2. Grremçi i një grepi, i një shtize etj. Shtizë me kllapë.
3. Kapakumbyll një kuti, një dritare etj. Hapi kllapën.
4. kryes. sh., bised. Zinxhirë ose hekurapërdor policia për t’i lidhur duart një njeriuarrestuar a të burgosur. Përmbaruesi i vuri (i hoqi) kllapat hajdutit.
5. Copë dërrase që u vihet kafshëvepunëskëmbë kur kullot, për ta penguar që të vrapojë a të largohet. Kuajt kullosin me kllapakëmbë.
6. edhe fig., zakon., shpërf. Kurth; lak; grackë. E futikllapë. Ra në kllapë (dikush). Shpëtoi nga kllapa.
6. kryes. sh., mat., gjuh. Shenjë pikësimi e përbërë nga dy vijaharkuara ose të thyera. Hap (mbyll) kllapat.
Sin.: kapak, gëthep, mandall, kulajkë, grremç, hekura, kurth, lak, grackë.
Ra në kllapë (dikush) shih ra në kurth (dikush). E shtiu (e futi) në kllapë (dikë) shih e shtiu (e futi) në kurth (dikë).

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.