Fjalori
KIÇ

KÍÇ,~I m. sh. ~A, ~AT det. Pjesa e përparme e një anijeje; pupë, hundë. Rrinte në kiç dhe sodiste dallgët.
Sin.: pupë, hundë.

KIC

KIC vep., ~A, ~UR fëm., kal. Kafshoj diçka (me dhëmbë). Kice atë (tani)!

KIC

KÍC,~I m. kryes. sh. ~A, ~AT fëm. Dhëmbët e qumështit (tek foshnjat). I dolën kicat.


Rezultate të ngjashme

KÍÇ/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Poçe, vorbë. 2. krahin. Gomaricë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.