Fjalori
KEQDASHJE

KEQDÁSHJ/E,~A f. Prirje a synim për t’i bërë keq dikujt; dëshirë e keqe për dikë; dashakeqësi; kund. mirëdashje. E bëri me keqdashje.
Sin.: dashakeqësi, dashaligësi.


Rezultate të ngjashme

KEQDÁSHËS,~E mb. 1. Që dëshiron a synon t’i bëjë keq dikujt; që është veti e një njeriu me shpirt të keq; që bëhet me keqdashje që shpreh keqdashje; dashakeq, keqan; kund. mirëdash…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.