Fjalori
KEPJE

KÉPJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Gdhendja me kep a me çekiç e guritmullirit, e kosës etj.
2. Prashitja me kep a me shatë.
3. Çukitja e diçkaje me sqep (për shpendët).
4. Ngrënia e një ushqimi duke marrë pak e nga pak.
Sin.: gdhendje, prashitje, çukitje.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: KEP
KEP

KÉP,~I m. sh. ~A, ~AT 1. Shkëmb i madh me thepa. Arritëm në një keprrezikshëm.
2. Secili nga thepat e mprehtë të një shkëmbi; cep. U gjakoskepin e shkëmbit.
3. gjeogr. Bregdet shkëmbor dhe i thepisur; breg i tillëzgjatet si hundë në det. Kepi i Rodonit. Kepi i Gjelbër.
4. Almise bujqësore për të prashitur; prashajkë (shatë, çapë etj.). Prashit (capit) me kep.
5. Çekiçtrajtë dalte me majëmprehtë për të gdhendur gurin e mullirit, për të kalitur kosën etj. E kalit (e gdhend) me kep.
6. fig., edhe si mb. Fëmijë i zgjuar a i mprehtë nga mendja dhe mjaft i shkathët. Djalë (çun) kep.
7. fig., edhe si mb. Vjedhës i shkathët i gjëravevogla; kepës. E kapën kepin.
Sin.: thep, cep, prashajkë, çekiç, shatë, çapë, hundë, bisht, kepës.

KEP

KÉP vep., ~A, ~UR kal. 1. Gdhend me kep gurin e mullirit; kalit me kep kosën, sqeparin etj. Kep mokrën (kosën).
2. Prashit. Kep me shatë (me çapë).
3. vet. v. III Çukit a ha me sqep (për shpendë e zogj). Gjeli kepte byrekun.
4. Marr e ha diçka pak e nga pak, duke këputur pjesë-pjesë nga një copëvogël prej diçkaje. Fëmija kepte bukën (lakrorin).
Sin.: gdhend, kalit, prashit, çukit,

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.