Fjalori
KARAFIL

KARAFÍL,~I m. sh. ~A, ~AT 1. bot. (lat. Dianthus caryophylus) Bimë njëvjeçare zbukuruese me kërcellnyjëzuar dhe me gjetheholla, që çel lulebukura e me aromëkëndshme. Karafil i bukur, i kuq (i bardhë) dhe me erë. Familja e karafilave.
2. Lulja e tharë e kësaj bimezakonisht mbahetgojë ose përdoret si erëzgjellë, kryesishtëmbëlsira. Mban karafilgojë.
3. fig., edhe si mb., shpërf. Djalë ose burrë simpatik, por i lehtë nga mendja. Është (mbeti) një karafil. Djalë karafil.
Karafil nga mendja (dikush) tall. mendjelehtë; ia ka shkundur era trutë (dikujt) mospërf.


Rezultate të ngjashme

KARAFÍL/E,~JA f. sh. ~E, ~ET edhe si mb., shpërf. Vajzë ose grua simpatike, por e lehtë nga mendja. Grua karafile.

Shfaq përkufizimin e plotë →

KARAFILÓRË,~T m. vet. sh., bot. Emërtim i përgjithshëm për familjen e karafilave.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.