Fjalori
KAPË

KÁP/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. bised. Kapelë, shapkë, kasketë. kapënkokë.
2. Grumbull a stivë sendesh njëri mbi tjetrin; kapicë, kapule. Kapë duajsh (bari). Kapë rrobash.
3. si ndajf.trajtën e një kapeleje a kapuleje. I vuri kapë gurët (tullat).
Sin.: kapelë, shapkë, kësulë, kasketë, kapicë, kipi, kapule.
I ka dalë *mendja mbi kapë (dikujt) keq.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: KAP
KAP

KAP vep., ~A, ~UR kal. 1. Zë, prek dikë a diçka me dorë ose me një mjet; e rrok dhe e shtrëngoj diçka për t’u mbajtur, për të mos u rrëzuar etj.; prek; kund. lëshoj. Kap me dorë (me mashë). Kap dikë për këmbe (për mënge, për jake, për flokësh). Kap kalin për freri.
2. E zë përposh dikë dhe e lëndoj; i bie diçka papritur dikujt përsipër dhe e lag, e shtyp etj.; e kapërthej. Ia kapi dera gishtin. Rrota ma kapi këmbën. Na kapi shiu (bora) kur ishimudhëtim dhe u qullëm.
3. Mezi arrijtakoj një njeri, një kafshë etj., që është duke ecur shpejt a duke vrapuar; e zë dhe përpiqem ta mbaj me qëllim që të mos më ikë a të mos largohet. E kapa qenin (zogun, lepurin). E kapa trenin (autobusin) e arrita trenin (autobusin) pa u nisur. E kapën të arratisurin. E kapëngjallë (rob). E kapi me grackë (në kurth). Kapi një gjarpër (një peshk).
4. Mbërthej a lidh diçka me një tjetër, duke e qepur me pe, duke e ngjitur me zamkë etj. Kap flokët me karficë. E kap me pe (me gjilpërë, me gozhdë).
5. edhe fig. Arrijzbuloj dhendaloj dikë që ka kryer një faj, që shkel normat morale; zë një kafshë shtëpiake duke bërë dëme ose diçkakeqe. E kapi duke vjedhur. E kapi mësuesi duke kopjuar. I kapën duke shkelur ligjet (duke kryer korrupsion). Kapi bagëtinë duke dëmtuarmbjellat.
6. vet. v. III Arrin; përbën. Kap shifrën100. Shpenzimet kapin 5% të buxhetit.
7. edhe fig., kryes. v. III (me një trajtëshkurtër përemërore). Më zë papritur diçka e padëshiruar dhe pa qenë i përgatitur (një sëmundje, një fatkeqësi, një fiksim etj.); më kapërthen. Na kapi dimribefasi. E kapi gripi (lia, rrufa, kolla). E kapëndridhurat (ethet). E kapi dhembja. Bimët i kapi ngrica (bryma). Më kapi frika (tmerri). E kishte kapur uria (etja).
8. edhe jokal., kryes. v. III Ndeshdiçka; prek. Kapi tavanin me kokë u rrit, hodhi shtat menjëherë. Dora i kapi diçkabutë. I kapi koka në tra.
9. edhe fig., kal. Marr a zë një vendprivilegjuar në një klasifikim a në një garë; arrijfitoj diçka që nuk kisha mundur ta fitojapërpara. Kap një vend (pozicion) kyç (në punë). Kapi kreun e listës. Kap një postlartë (në qeveri). Kapi majat e pushtetit.
10. fig. Arrijkuptoj a kam aftësinëmësoj shpejt, të përvetësoj diçka ose të zgjidh një problem, një çështje etj. Nxënësi e kapi mësimin (problemin). E kap diçka nga themeli (nga rrënjët). Kapi atë që është më e rëndësishme. Nuk e kapi dot atë që i thashë.
11. dhe jokal. Filloj, nis. Dimri ka kapur me të egër. Nuk dinte nga ta kapte s’dinte ngafillonte.
12. vet. v. III E përfshin diçka (për një ligj, ndarje administrative etj.). E kapi ligji (amnistia). Atë fshat e kap rrethi (qarku) i Tiranës.
Sin.: zë, rrok, ndesh, prek, mbaj, ngërthej, mbërthej, kapërthej, arrij, kuptoj, nis, filloj, përfshin.
E kanë kapur *dallgët (dikë). E kap për *degësh (diçka). Kapet pas *degëve (dikush). I kap (i zë) *dora (dikujt). S’e kap (s’e zë) me *dorë (diçka). E kapën *dridhmat (dikë). S’ka ku ta kapë *ferra (dikë). Ia kap (ia zë) *fillin (diçkaje). S’ia kap (s’ia pret) *fiqiri (dikujt). E kap për *flokësh (diçka). E kapi (e zuri, e mbërtheu) për *fyti (dikë). Nuk i kap *grepi (dikujt). E kapi (e zuri, e mbërtheu) për *gryke (dikë). Ma kap (ma zë, ma ndien, ma heq) *hunda (diçka). E kapi (e zuri) për *jake (dikë). E kapi (e zuri) *kalemi (dikë). Kap çfarëkapësh përfito nga rasti a nga rrethanat, bëj a merr ç’të mundësh shpejt e shpejt. E kapi (e zuri për *këmishe) (dikë). E kapi (e zuri) ndër *lakra (dikë). S’ia kap (s’ia rrok, s’ia pret *mendja (dikujt).kap (të zë) për *mënge (dikush). E kapi (e zuri) për *palltoje (dikë). Nuk ia kap (nuk ia rrok) *pëllëmba (diçka). E kapën ata të *përroit (dikë). S’ka ku ta kapë (ku ta zërë *qeni) (dikë). E kap nga *rrënjët (diçka). S’ma kap (s’ma rrok) *syri (dikë a diçka). Sa të kap (sa të zë, sa të rrok) *syri. E kapi për *sysh (dikë). E kap (e marr) për *veshi (dikë).kap (më zë) *veshi (diçka). E kapi (e zuri) nga (për) *veshi (dikë). Kërkonkapë *erën (dikush). E kapi për *zverku (dikë) shpërf.


Rezultate të ngjashme

KAPËRC/ÉJ vep., ~ÉVA, ~ÝER 1. kal. dhe jokal. Kërcej matanë diçkaje, kaloj përsipër një muri, një gardhi etj.; kaptoj. Kapërcej lumin. Kapërcej murin (gardhin, traun).2. kal. Marr …

Shfaq përkufizimin e plotë →

KAPËRCÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Kalimi mbi dikë a diçka duke u hedhur; kërcimi, hedhja matanë. Kapërcimi i kaluçit (sport.). Kapërcimi i kanalit (i përroit, i lumit). 2. Kalimi i një…

Shfaq përkufizimin e plotë →

KAPËRCÝER (i, e) mb. 1. Që është kapërcyer (për një kanal, një lumë etj.). Lumë (pellg) i kapërcyer. 2. Vështirësi, pengesë, rrezik, krizë, periudhë kohore, fatkeqësi etj. Epidemi …

Shfaq përkufizimin e plotë →

KAPËRDÍ/J vep., ~VA, ~RË kal. 1. Gëlltit diçka (një kafshatë, një kokërr ulliri, një kockë etj.) pa e përtypur mirë me dhëmbë. Kapërdiva bërthamën (kokrrën e ullirit).2. Ha një ush…

Shfaq përkufizimin e plotë →

KAPËRDÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Përmbytje në det, në një përrua të rrëmbyeshëm etj. 2. Gëlltitje e menjëhershme e një kafshate buke a e një ushqimi tjetër; kapërdimje.Sin.: kapërcim…

Shfaq përkufizimin e plotë →

KAPËRDÍRË (i, e) mb. 1. Që është kapërdirë; që është gëlltitur. 2. fig. I përballuar dhe i harruar. Pengesë e kapërdirë. Gjë (krizë) e kapërdirë.Sin.: i gëlltitur, i kapërdirë, i …

Shfaq përkufizimin e plotë →

KÁPËS,~E mb. 1. Që të ngërthen a të mbërthen dhe s’të lëshon.2. Që shërben për të kapur diçka. Mjet kapës. Vegël kapëse.

Shfaq përkufizimin e plotë →

KÁPËS,~Im. sh. ~, ~IT Djalë a burrë që arrin të kapë ose të ndalojë dikë. Kapësi i të arratisurit ishte një polic.

Shfaq përkufizimin e plotë →

KÁPËS/E, ~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Mjet i thjeshtë zakonisht prej druri që përdoret për të kapur dhe për të tharë rroba të nderura në tel a në litar. Kapëse e drunjtë. Kapëse rrobash. …

Shfaq përkufizimin e plotë →

KÁPËZ, ~A f. sh. ~A, ~AT 1. Pjesë e një vegle a mjeti që kapet dhe përdoret me dorë; dorezë e thikës, e shpatës, e draprit etj. Kapëz kose. Me dorë në kapëz.2. Thurimë zbukuruese e…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.