Fjalori
KËRTHIZË

KËRTHÍZ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. anat. Gropëza a shenjambetet në mes të barkutnjerëzve qysh nga lindja (pas prerjes së kordhëzës).
2. Kordhëzaushqen foshnjën në mitrën e nënës. Mamia i preu kërthizën. I ra kërthiza i ra korja e plagës pas lindjes ose pas pjelljes.
3. Figurë a vizatim në mes të tavanit të një dhome, të një salloni etj.
4. edhe fig. Qendër e diçkaje; mesi.kërthizë të Shqipërisë. Në kërthizëdimrit.
Sin.: kordhëz, mes, qendër.
iku kërthiza u tremba shumë, nuk e mbledh dot veten;ngriu (m’u pre) gjaku; m’u gjaku ujë; kund. e mblodha kërthizën. Kërthiza e botës qendra kryesore e diçkaje, më e zhvilluara, më e rëndësishmja, nga varet gjithkush a gjithçka, kryeqendra. I lidhur me një kërthizë (me dikë) shumë i afërt me dikë, sa nuk ndahet dot prej tij, i lidhur shumë ngushtë. E mblodha kërthizën u qetësova, fillovapërmbahem; e mblodha veten; erdhavete; kund.iku kërthiza. Nuk preketkërthizë (dikush) shih nuk mban pluhur mbi supe (në vesh) (dikush). S’i kam prerë kërthizën (dikujt). 1. Nuk i kam bërë ndonjëmirë me rëndësi jetësore, nuk i kam shpëtuar jetën; nuk jam babai i tij. 2. Nuk e njoh shumë mirë a që fëmijë; s’i kam tundur djepin; s’i kam ngrënë petullat; nuk i kam thyer (nuk i kam ngrënë) poganikun. M’u shpërdrodh kërthizaerdhi shumë ndot, m’u përzje në bark, ndjeva neveri a të pështirë; m’u hap (më iku) barku. E shtriu kërthizën (dikush) tall. hëngri shumë, iu fry barku ngangrënët; e bëri barkun kacek; e bëri barkun daulle.


Rezultate të ngjashme

KËRTHÍ,~RI m. sh. ~NJ, ~NJTË 1. Foshnjë e vogël ende e parritur; fëmijë kërthinjak.2. Këlysh dy- a trejavësh. Është një kërthi.2. bot. Bimë e njomë që mbin me vonesë dhe me zhvilli…

Shfaq përkufizimin e plotë →

KËRTHÍNG/ËL,~LA f. sh. ~LA, ~LAT zool. Piskë. Klithje kërthingle.

Shfaq përkufizimin e plotë →

KËRTHINJÁK,~E mb. 1. I kërthinjtë; vocërrak. Fëmijë kërthinjak.2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.

Shfaq përkufizimin e plotë →

KËRTHÍNJTA,~T (të) f. vet. sh., bujq. Të vonat (për misrin, fasulet etj.). Vjelin të kërthinjtat.

Shfaq përkufizimin e plotë →

KËRTHÍNJTË (i, e) mb. 1. Që lidhet me kërthirin; që ka mbetur kërthi (për një pjellë, këlysh a bimë etj.); kërthinjak. Pjellë e kërthinjtë. Bimë e kërthinjtë. 2. fig., mospërf. I p…

Shfaq përkufizimin e plotë →

KËRTHIZÓR,~E mb. 1. Që ka të bëjë me kërthizën, që i përket kërthizës. Gropëza kërthizore. 2. edhe fig. Që ndodhet mu në mes ose në qendër të diçkaje; qendror. Pozicion kërthizor.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.