Fjalori
KËRR

KËRR,~E mb., bised. 1. Pothuaj fare i zhveshur (për një vend, një pyll etj.); që ka pak drurë dhe pak bimësi. Pyll (vend) kërr.
2. Me flokëqethur shumë shkurt. Me kokën kërr.
3. fig., mospërf. I papjekur nga mendja; me të meta mendore. Është kërr nga mendja.

KERR

KERR,~I m. sh. ~E, ~ET Makinë, veturë. Erdhi me kerr. Ndezi kerrin.


Rezultate të ngjashme

KËRRÁB/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Shkop si një bastun me një grremç në majë, që e përdorin barinjtë për të kapur bagëtinë e imët nga këmbët; grremçi në majë të këtij shkopi. Kërraba e …

Shfaq përkufizimin e plotë →

KËRRÁÇ,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Kërriçi i pelës së ndërzyer me gomar; mushkë e vogël; kërre. Këlysh kërraç. Pela polli një kërraç.Sin.: kërre, kërriçe.

Shfaq përkufizimin e plotë →

KËRR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Kërriç femër. Nuk është kërre, por kërriç.

Shfaq përkufizimin e plotë →

KËRR/ÉJ vep., ~ÉVA, ~ÝER bised. 1. Bëj diçka (një punë a porosi etj.); kryej.2. Shqyej. Sin.: kryej, bëj, shqyej. Është për t’i kërryer (për t’i qitur, për t’i nxjerrë *sytë (dik…

Shfaq përkufizimin e plotë →

KËRR/ÉT vep., ~ÍTI, ~ÍTUR jokal. 1. vet. v. III Nxjerr një zë të çjerrë e të mbytur (zakonisht për disa kafshë dhe ndonjë shpend); krrokat, krakëllit. Kërret korbi (derri, macja).2…

Shfaq përkufizimin e plotë →

KËRRÍÇ,~I m. sh. ~A, ~AT 1. I vogli i gomarit i seksit mashkull; pjellë e gomaricës. Kërriç gomari.2. fig., shar. Burrë a djalë i papjekur nga mendja dhe pa përvojë në jetë; budall…

Shfaq përkufizimin e plotë →

KËRRÍÇ/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. E vogla e gomarit e seksit femër; kërre. 2. fig., shar. Grua a vajzë e papjekur nga mendja dhe pa përvojë në jetë.3. si mb., fig., keq. Budallaqe; tr…

Shfaq përkufizimin e plotë →

KËRRMÍ,~A f. sh. ~, ~TË zool. (lat. Anobium punctatum) Krimbi i drurit që bren mobiliet.

Shfaq përkufizimin e plotë →

KËRRÚS vep., ~A ~UR kal. 1. Përkul kurrizin si hark; bëj që dikush të kërruset; gërmuq. Puna në karrige e kishte kërrusur të gjorin. 2. fig. Nënshtroj, gjunjëzoj; rrëzoj dikë moral…

Shfaq përkufizimin e plotë →

KËRRÚTË mb. Që ka brirë të vegjël dhe të kthyer nga pas (për disa bagëti). Dele (dhi) kërrutë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.