Fjalori
KËLLI

KËLLÍ,~A f. sh. ~, ~TË 1. Ushqim bagëtish që përgatitet si përshesh me ujë, me krunde dhe me pak kripë; këllirë. Këlli për derrat. I bëra lopës këlli.
2. edhe fig. Kullimë; llum.
✱Sin.: këllirë, kullimë, llum, fundërrinë.

Rezultate të ngjashme

KËLLIRË

KËLLÍR/Ë,~A f. 1. Ushqim a lëng shumë i kripur; këlli. Është këllirë, prandaj nuk hahet dot.2. bised. Papastërtia a pisllëku që zë një veshje, jaka e këmishës etj., zakonisht për s…

Shfaq përkufizimin e plotë →
KËLLIT

KËLLÍT vep., ~A, ~UR kal. 1. Këllej; ndot, ndyj. 2. Ndërzej (bagëtinë).3. fig. Turbulloj dikë nga mendja.✱Sin.: këllej, ndot, ndërzej, mbars, turbulloj.

Shfaq përkufizimin e plotë →
KËLLIÇ

KËLLÍÇ ndajf. 1. Për së kithi; brinjas. Vuri tullat këlliç. Hyri këlliç (në derën e ngushtë).2. edhe fig. Në mënyrë jo të rregullt; shtrembër. ✱Sin.: brinjas, brinjazi, shtrembër.

Shfaq përkufizimin e plotë →
KËLLAS

KËLL/ÁS vep., ~ÍTA, ~ÍTUR kal. 1. Fut diçka; e rras brenda; kall. Këllas dorën në xhep. 2. Turbulloj ujin ose një lëng etj.; këllej; ndot.3. I shkaktoj dikujt një sëmundje a diçka …

Shfaq përkufizimin e plotë →
KËLLEJ

KËLL/ÉJ vep., ~ÉVA, ~ÝER 1. Ndot; ndyj; turbulloj. Këlleu oborrin. 2. Ndërzej, mbars (bagëtinë). Këlleu lopën.3. fig. Turbulloj dikë mendërisht. ✱Sin.: ndot, ndërzej, mbars, turbul…

Shfaq përkufizimin e plotë →
KËLLK

KËLL/K, ~KU m. kryes. sh. ~QE, ~QET 1. anat. Secila nga kockat anësore të legenit (në trupin e njeriut dhe të gjitarëve); kërdhokull; çapok. U vra në këllqe. 2. fig. Forcë fizike d…

Shfaq përkufizimin e plotë →
KËLLKAT

KËLLKÁT vep., ~A, ~UR bised., kal. Mbyll fort diçka; i vë tapën a këllkaçkën (një shisheje etj.); tapos.

Shfaq përkufizimin e plotë →
KËLLYER

KËLLÝER (i, e) mb. 1. Që është këllyer a që është ndotur; i turbulluar. 2. I ndërzyer; me barrë (për kafshë).✱Sin.: i ndotur, i turbulluar, i ndërzyer.

Shfaq përkufizimin e plotë →
KËLLËF

KËLLËF,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Mbulesë pëlhure e dyfishtë (për jastëkë, dyshekë etj.); faqe e një rrobe. I vuri këllëf të ri jastëkut. 2. Kutizë e vogël prej lëkure, prej celuloidi et…

Shfaq përkufizimin e plotë →
KËLLËÇ

KËLLËÇ,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. hist., vjet. Thikë e mprehur nga të dyja anët, që mbahej në brez si armë e ftohtë.2. fig., bised. Zgjedhë; nënshtrim; dhunë. Nën këllëçin e pushtuesve.✱…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë