Fjalori
KËLLAS

KËLL/ÁS vep., ~ÍTA, ~ÍTUR kal. 1. Fut diçka; e rras brenda; kall. Këllas dorën në xhep.
2. Turbulloj ujin ose një lëng etj.; këllej; ndot.
3. I shkaktoj dikujt një sëmundje a diçka tjetërkeqe; i kall, i fut. Këllas frikën (tmerrin).
Sin.: fut, kall, këllej, ndërzej, turbulloj, ndot.
I këllas brirët (dikujt a diçkaje) përçm. Ç’i këllet *flamën (bretkun, krupën)! bised. Ç’i këllet *plasjen! bised.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.