Fjalori


Rezultate të ngjashme

JÁSHTË ndajf. 1. Në vendin a në hapësirën që nuk përfshihet brenda kufijve të diçkaje, jo brenda diçkaje; përtej caqeve të diçkaje, matanë kufijve të një vendi; në një vend të hapu…

Shfaq përkufizimin e plotë →

JÁSHTË parafj. Përdoret me një emër të rasës rrjedhore: 1. Kur diçka ndodhet a kryhet jo brenda sendit ose jo në vendin që shënon emri, jo në hapësirën brenda caqeve të tij, përtej…

Shfaq përkufizimin e plotë →

JÁSHT/Ë,~A f. Bizgë, purthë, barkqitje; barku i keq. E ka zënë jashta. Mos ha mish dhie se të zë jashta.

Shfaq përkufizimin e plotë →

JÁSHTË- fjalëform. Pjesë e parë e fjalëve të përbëra që shënojnë vendin ose mjedisin jashtë kufijve të diçkaje, rrethanat a sferën jashtë diçkaje, mungesën e lidhjeve me diçka etj.…

Shfaq përkufizimin e plotë →

JASHTËLË́NË (i, e) mb. Që është lënë jashtë, që nuk është përfshirë. Element i jashtëlënë në një rrëfim.

Shfaq përkufizimin e plotë →

JÁSHT/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që gjendet a që kryhet jashtë diçkaje, që nuk përfshihet brenda kufijve të saj; që është në anë të diçkaje; kund. i brendshëm. Pjesa (faqja, ana...) e …

Shfaq përkufizimin e plotë →

JÁSHT/ËM,~MI (i) m. sh. ~ËM, ~MIT (të) Ai që është i jashtëm. Ka dëshmi të mirë edhe ndër të jashtmit.

Shfaq përkufizimin e plotë →

JASHTËNÉSH,~I m., euf. Djalli, dreqi, ai që qoftë larg nesh, qoftëlargu.

Shfaq përkufizimin e plotë →

JÁSHTËNJ vep., ~A, ~UR arb., kal. Nxjerr jashtë (shtëpisë), përjashtoj. Si diellin që duart tona jashtnjën e kllasën shpivet.

Shfaq përkufizimin e plotë →

JASHTËQÍT vep., ~A, ~UR biol., kal. 1. edhe jokal. Nxjerr jashtë trupit lëndët e panevojshme ose të dëmshme, nxjerr jashtë mbeturinat e ushqimeve, të lëngjeve etj., shkulem, dal ja…

Shfaq përkufizimin e plotë →

►JASHTËQÍT/EM jovep., ~A (u), ~UR pës. e JASHTËQÍT.

Shfaq përkufizimin e plotë →

JASHTËQÍTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET biol. 1. Të nxjerrët jashtë barkut (të njeriut a të kafshëve). Organet e jashtëqitjes. Ndihmon (lehtëson) jashtëqitjen.2. kryes. sh. libr. Lëndë të p…

Shfaq përkufizimin e plotë →

JASHTËSÍ,~A f. Pjesa e jashtme; ajo që është jashtë; kund. brendësi.

Shfaq përkufizimin e plotë →

JASHTËSÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Procesi i të jashtësuarit, procesi i të lënit jashtë; përjashtim.

Shfaq përkufizimin e plotë →

JASHTËSÍR/Ë,~A f. Pamje e jashtme (e një ndërtese).

Shfaq përkufizimin e plotë →

JÁSHTËSME,~T (të) f. vet. sh., euf., mit. Qenie mitologjike, të cilat, sipas besimeve popullore shqiptare, rrinin nëpër pyje e male, rrëmbenin djem e vajza dhe luanin valle së bash…

Shfaq përkufizimin e plotë →

JÁSHTËS/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. Lë jashtë, nxjerr jashtë; përjashtoj.

Shfaq përkufizimin e plotë →

JASHTËSÚAR (i, e) mb. Që është jashtësuar, që është lënë jashtë, që është përjashtuar, i përjashtuar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

JASHTËSÚAR,~IT (të) as. Veprimi kur jashtësoj a kur jashtësohem; jashtësim.

Shfaq përkufizimin e plotë →

JASHTËSÚES,~E mb. Që lë jashtë, që përjashton; përjashtues. Në një ambient jashtësues.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.