Fjalori
JARG

JARG vep., ~A, ~UR kal. Bëj me jargë, jargos, përjag.


Rezultate të ngjashme

JARGAMÁN,~E mb. 1. Jargëmadh.2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.

Shfaq përkufizimin e plotë →

JARGÁN,~E mb. Që i rrjedhin jargët, që është i papastër dhe i pakujdesshëm për pamjen e vet; përjargane.Sin.: jargëmadh, përjargan, përjargësh, qurrash, qurravec, jargaç, jargash…

Shfaq përkufizimin e plotë →

JARGÁSH,~E mb., mospërf. 1. Që i bien jargët nga goja.2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.Sin.: përjargan, jargës, qurrash, qurravec, jargavec, jargavel, jargëmadh, i jar…

Shfaq përkufizimin e plotë →

JARGAVÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT bot. 1. (lat. Syringa vulgaris) Shkurre a dru i vogël e familjes së ullinjoreve, e lartë deri 67 m, me lule në ngjyrë vjollce të çelët ose të bardha dhe …

Shfaq përkufizimin e plotë →

JARGAVÉC,~II m. sh. ~Ë, ~ËT zool. (lat. Limex agrestis) Kërmill pa guaskë. Dolën jargavecët.Sin.: jargës, ligavec, golash, lapurak.

Shfaq përkufizimin e plotë →

JARGAVÉC,~III m. sh. ~Ë, ~ËT mospërf. Njeri që i bien jargët nga goja.

Shfaq përkufizimin e plotë →

JARGAVÉC,~E mb., mospërf. Që i bien jargët nga goja, që i kullon goja jargë, jargash.Sin.: përjargan, jargash, qurrash, qurravec, jargavec, përqurran.

Shfaq përkufizimin e plotë →

JARGAVÉL,~E mb., mospërf. 1. Që i kullojnë jargët nga goja, që i kullon goja jargë, jargash.2. Që qan për hiçmosgjë, qaraman; që s’e mban veten fare, që e lëshon veten krejt.3. Që …

Shfaq përkufizimin e plotë →

JARGÁÇ,~E mb. Jargëmadh.

Shfaq përkufizimin e plotë →

►JÁRG/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. Bëhem me jargë, përjargem. Jarget foshnja (bagëtia).

Shfaq përkufizimin e plotë →

JÁRGI/E,~A f. Jargosje, përjargie.

Shfaq përkufizimin e plotë →

JARGÍT vep., ~A, ~UR kal. Bëj me jargë; përjarg. E jargiti djalin duke e puthur.Sin.: përjarg.

Shfaq përkufizimin e plotë →

JARG/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR 1. jokal. Më shkojnë jargë; nxjerr jargë nga goja.2. kal. Bëj me jargë.Sin.: përjargem, jargitem.

Shfaq përkufizimin e plotë →

JARGÓR,~E mb., zool. Jargëzor. Cipë jargore. Kafshë jargore.

Shfaq përkufizimin e plotë →

JARGÓS vep., ~A, ~UR kal. E bëj dikë (a diçka) me jargë, e përjarg. Kali e përjarg gojëzën e jullarit.Sin.: përjarg.

Shfaq përkufizimin e plotë →

JARGÓT/Ë,~A m. sh. ~A, ~AT keq. Njeri i papastër, që nuk mbahet pastër, që i rrjedhin jargët nga goja. Më vjen me vjellë prej këtij jargote.Sin.: jargash, jargavec.

Shfaq përkufizimin e plotë →

JÁRGUR (i, e) mb. Që është bërë me jargë, që i dalin jargë nga goja.Sin.: i përjargur, i jargëzuar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

JÁRGË,~T f. vet. sh. 1. Pështymë e bardhë që del nga goja e kafshëve, po edhe e njerëzve. I rrjedhin jargët. I bien (i varen, i kullojnë, i shkojnë) jargë. Fshiu jargët. I kullon …

Shfaq përkufizimin e plotë →

JÁRGËS,~E mb. Që i bien jargët nga goja, që i kullon goja jargë, që është tërë jargë.Sin.: përjargan, përjargujë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

JÁRGËS,~I m. sh. ~, ~IT 1. zool. Kandërr si krimb a kërmill etj., që lëshon jargë; jargavec, ligavec. Pas shiut dalin jargësit.2. zool. Pjesë dytë e disa emërtimeve të pathjeshta p…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.