Fjalori
ISO

ÍSO,~JA f. 1. Zë i njëtrajtshëm, që zgjatet pa u ndryshuar dheshoqëron e mbështet zërat kryesorë në një këngë me shumë zëra a një melodi. Iso e fortë (e gjatë, e ngadalshme). Isoja labe (myzeqare). Isoja e burrave (e grave, e të rinjve). Këngë me iso. Iso, more djema, iso! Këndojmë (ia marrim) me iso. Mbaj (bëj) iso me zë (me fyell).
2. Tingëllimë e njëjtë dhe e zgjaturlëshon diçka. Isoja e zileve (e këmborëve).
Sin.: kaba, tingëllimë.
I mban ison (i bën iso) (dikujt) keq. e mbështet dhe e përkrah dikë për çdo gjë, ia pranon a ia miraton mendimet, fjalët etj. për t’i bërë qejfin, i shkon pas qejfit. i mban avazin. i shkon (i vete) pas avazit. njëri ia thotë e tjetri ia pret. i këndon aleluja.


Rezultate të ngjashme

ISOPOLIFONÍ,~A f. 1. Këngë polifonike e përbërë nga zëri i marrësit, zëri i kthyesit, nga zëri i hedhësi dhe isoja. 2. Tërësia e këngëve polifonike. Isopolifonia labe (shqiptare).…

Shfaq përkufizimin e plotë →

ISOPOLIFONÍK,~E mb. Që ka të bëjë me isopolifoninë; i isopolifonisë; shumëzërësh.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.