Fjalori
INSTRUMENT

INSTRUMÉNT,~I m. sh. ~E, ~ET libr. 1. Vegël a mjetpërdoret për të kryer një punë përdorëse. Instrumente matëse (prerëse, llogaritëse). Instrumente teknike. Instrumentet për operim.
2. Vegël muzikore. Instrumente muzikore (popullore, frymore). Instrumentet e harqeve. Instrumente me tela. U bie disa instrumenteve.
3. fig. Vegël, mjet.
Sin.: vegël, aparat, mjet, pajisje.


Rezultate të ngjashme

INSTRUMENTÁL,~E mb., muz. Që është bërë posaçërisht për vegla muzikore, që luhet me vegla muzikore. Muzikë (pjesë) instrumentale. Koncert instrumental. Vepra instrumentale.

Shfaq përkufizimin e plotë →

INSTRUMENTÍST,~I m. sh. ~Ë, ~ËT muz. Ai që luan në një vegël muzikore; muzikant. Instrumentistët popullore. Kurs për instrumentistë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

INSTRUKSIÓN,~I m. sh. ~E, ~ET libr. 1. Udhëzim që duhet ndjekur, shpjegime e sqarime që jepen për një çështje, për një punë etj.; përmbledhje rregullash, udhëzimesh etj., që duhen …

Shfaq përkufizimin e plotë →

INSTRUKTÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur instruktoj ose kur instruktohem.2. Udhëzim për veprim; instruksion. Instruktimet e fundit. Sipas instruktimeve.

Shfaq përkufizimin e plotë →

INSTRUKTÍV,~E mb. Që përcakton rrugët dhe mënyrat për të bërë një punë a për të zhvilluar një veprimtari, që tregon si të veprosh; që përmban udhëzime për një punë etj.; kund. dest…

Shfaq përkufizimin e plotë →

►INSTRUKT/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR libr., pës. e INSTRUKTÓJ. U instruktova si të përgjigjem gjatë intervistës.

Shfaq përkufizimin e plotë →

INSTRUKT/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR libr., kal. Udhëzoj dikë për të kryer një punë, i shpjegoj si duhet bërë diçka, e mësoj si të veprojë, si të plotësojë një detyrë etj. Instruktoj punët…

Shfaq përkufizimin e plotë →

INSTRUKTÓR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Ai që udhëzon e jep mësime për të përvetësuar një mjeshtëri. Instruktori i qendrës mësimore.2. Ai që drejton një stërvitje. Instruktor ushtarak. Ins…

Shfaq përkufizimin e plotë →

INSTRUKTÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Ajo që udhëzon e jep mësime për të përvetësuar një mjeshtëri. Instruktore me përvojë.2. Ajo që drejton një stërvitje. Instruktore palestre.

Shfaq përkufizimin e plotë →

INSTRUKTÚAR (i, e) mb. Që është instruktuar, i udhëzuar për veprim. Punonjës të instruktuar. Ishte i instruktuar për punën e re.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.