Fjalori
INSTINKT

INSTÍNKT,~I m. sh. ~E, ~ET 1. biol. Aftësi e lindur dhe e trashëguar te çdo lloj i qenievegjalla, që e bën organizminveprojëmënyrëpavetëdijshme për t‘iu përshtatur mjedisit e për t‘iu përgjigjur ndryshimeve të tij; shtysë e vetvetishmenxit kafshët e njerëzitkryejnë lëvizje e veprimepavetëdijshme; shfaqja e një aftësie a shtyse të tillë. Instinkti i të ushqyerit (i vetëmbrojtjes, i riprodhimit, i kujdesit për të vegjlit). Instinkti i nënës (i fëmijës). Instinktet e bletëve (e peshqve, e zogjve, e dhenve, e dhive, e qenve). Shkon pas instinktit. Vepron me instinkt.
2. Prirje a dëshirë e vetvetishme dhe e fortë, që e bën njeriunmbajë një qëndrimcaktuar, të sillet e të veprojë në një mënyrëcaktuar. Instinkt i lartë (i ulët, shtazarak, i egër).
3. fig., libr. Nuhatje. Instinkti i gjahtarit (i mjekut, i artistit, i rojtarit). E kuptoi (e gjeti) me instinkt. S’e gaboi instinkti.
Sin.: prirje, shtysë, nuhatje.


Rezultate të ngjashme

INSTINKTÍV,~E mb., libr. I mbështetur në instinkt. Ndjenjë instinktive.

Shfaq përkufizimin e plotë →

INSTINKTIVÍSHT ndajf. Me instinkt. Veproi instinktivisht. I foli instinktivisht.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.