Fjalori
IM

IM vep., ~A, ~UR kal. E bëj diçka të imët, imtoj. Im leshin shprish leshin hollë e hollë.
✱Sin.: thërrmoj, shprish.

IM

IM,~E pron. (gjin. dhan. rrjedh. TIM, SIME; kallëz. TIM, TIME) sh. MI (e), MIA (e). 1. Që më përket mua, pronari i të cilit jam unë, që e kam unë për vete. Libri (lapsi) im. Shtëpia (këmisha) ime. Këpucët e mia.
2. Që ka të bëjë me mua, që ka lidhje gjaku a gjinie, lidhje farefisnie a ndonjë lidhje tjetër të ngushtë me mua (edhe kur i drejtohemi dikujt me dashuri). Gjyshi (xhaxhai, kushëriri) im. Im atë (im bir, im vëlla, im nip). Ime bijë (ime motër, ime shoqe, ime kushërirë). Nëna (motra, e fejuara, gruaja) ime. Shoku (miku) im. Fëmijët (fqinjët) e mi. Bashkëpunëtorët (përkrahësit, të ftuarit) e mi. Nxënësit e mi. Drejtori (përgjegjësi, mësuesi) im. Eja, biri im! I dashuri shoku im! - Oh, nëna ime! Ia dhashë sime bije. Është e tim biri. Është shok me babanë tim. Punon në një ndërmarrje me nënën time.
3. Të cilit i përkas edhe unë, pjesëtar a anëtar i të cilit jam edhe unë, në të cilin bëj pjesë edhe unë; që e drejtoj unë, në krye të të cilit jam unë. Atdheu (qyteti, fshati) im. Lagjja (rruga) ime. Familja ime. Organizata (shoqëria) ime. Ndërmarrja (fabrika, shkolla, kompania) ime. Sektori (reparti, instituti) im. Kombësia (shtetësia) ime. Brezi im.
4. Që është përgatitur a është hartuar nga unë, që e bëj unë, që del a që krijohet së pari nga unë; që e ushtroj unë. Tregimi (romani, filmi, mendimi, plani) im. Vepra ime. Ligjërata (fjala, vepra) ime. Puna (mjeshtëria) ime. Gabimi (faji) im. Sipas mendimit tim.
5. Që e kam unë, që është tek unë; që më përket mua; që më karakterizon e më dallon mua; Që ka të bëjë me mua, që është a që bëhet për mua. Shtati (trupi, krahu) im. Koka (dora, këmba) ime. Flokët e mi. Zëri im. Pamja (sjellja) ime. Vullneti (nderi) im. Zotësia (aftësia, forca) ime. Bindja (dëshira) ime. Gëzimi im. Ditëlindja (fejesa, martesa) ime. Për të mirën time. Takimi im me shokët.
6. Që më pëlqen më shumë mua, që e dua më shumë se të tjerët. Vendi im i përditshëm. Kënga ime. Gjella ime më e mirë.
7. përd. em. m. IMI, sh. MITË (të), f. IMJA, sh. MIJAT (të). Njeri i afërt, me të cilin kam lidhje gjaku a gjinie, farefisnie ose lidhje të ngushta miqësie; njeri të cilin e dua dhe të cilit i besoj shumë. Një imi (një imja). Është imi (imja). Erdhën të mitë.
8. përd. em. Sipas kuptimeve 1-6 të përemrit pronor.
♦ Bëj timen. 1. (diçka). E përvetësoj diçka, e marr dhe e quaj timen; e përqafoj si diçka që më përshtatet; e shtie (e fut, e vë, e hedh) në dorë. 2. Jap aq sa kam mundësi, bëj gjithë përpjekjet që kam mundësi të bëj; kryej një punë me aq sa varet nga unë; veproj me aq sa më takon. S’më lënë *zilet e mia të dëgjoj këmborët e botës. Marrsh nga *ditët e mia! ur. E zuri *buka ime (dikë).

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë