Fjalori
HUPËSE

HÚPËS/E,~JA f. sh. ~E, ~ET krahin. 1. Ajo që ka humbur diçka.
2. Ajohumbet rrugën e nuk di ngashkojë.
3. fig. Ajoështë e shushatur dhe e hutuar; që nuk është e zonja për asgjë.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: HUPËS
HUPËS

HÚPËS,~E mb., krahin. 1. Që ka humbur diçka (për dikë).
2. Që nuk di ngashkojë (për dikë); i humbur, bjerrës. Peng hupës.
3.është krejt i pazoti (për dikë).
Sin.: i humbur, bjerrës, gjakhupës, i pazoti.

HUPËS

HÚPËS,~I m. sh. ~, ~IT krahin. 1. Ai që ka humbur diçka.
2. vjet. Njeri i vrarë, të cilit nuk i ishte marrë gjaku nga njerëzit e tij sipas kanunit, gjakhupës. Shkoi hupës.
3. Ai që humbet rrugën e s'di ngashkojë. Ia hapin derën hupësit.
4. fig. Ai që është krejt i pazoti, i shushatur dhe i hutuar.
Sin.: gjakhupës, i vrarë, i humbur, i shushatur, i hutuar.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.