Fjalori
HUMBUR

HÚMBUR (i, e) mb. 1. Që më ka humbur dhe nuk e di se ku e kam, që e kam lënë diku dhe s'e gjej më; që nuk e llogarit më si timin. Gjë e humbur. Sende (para) të humbura. Gisht i humbur.
2.prej shumë kohësh nuk gjendet më në atë vend ku rrinte zakonisht, që është larguar a është zhdukur. Djalë i humbur. E dinin (e quanin) të humbur prej kohësh.
3. Që nuk ka vlerë a nuk ka sjellë ndonjë dobi; që ka shkuar dëm, që nuk është shfrytëzuar fare ose nuk është përdorur mirë a aq sa duhet; kund. i fituar. Punë e humbur. Kohë e humbur. Ditët e humbura. Shpenzimehumbura. Përpjekjehumbura.
4. Që ka dalë me dëme, që ka pësuar dëm në diçka; kund. i fituar. Doli i humbur.
5. Që ka përfunduar me humbje a dështime, që nuk është fituar prej dikujt; kund. i fituar. Betejë (luftë) e humbur. Lojë e humbur.
6. fig. Shumë i hutuar; i shushatur, që nuk është i zoti për asgjë. Njeri i humbur.
7.është shumë larg e i veçuar nga qendrat e banuara; që është i panjohur, që është fare i vogël e pa rëndësi; që s'është shkelur prej kohësh prejtjerëve. Vend (fshat) i humbur. Rrugicahumbura. Edheskajin (në këndin) më të humbur.
8.është tkurrur a është fishkur nga dobësia; i dobët e i thatë. Me faqehumbura. I ka sytëhumbur. Me atë truphumbur.
9.është vrarë, që është shkatërruar ose ka dalë jashtë luftimit. Njerëzit e humbur. Forcat e humbura.
10. është fare i pafuqishëm, që është shumë i dobët; që po shuhet dalëngadalë, që mezi dëgjohet. Zë (rënkim) i humbur.
11.është zhytur thellëdiçka dhe s'di ç'bëhet përreth; shumë i përqendruar. Me vështrim (sy) të humbur. E dëgjonte i humbur.

HUMBUR
HUMBUR

HÚMBUR,~I (i) m. sh. ~, ~IT (të) 1. Ai që është zhdukur prej shumë kohësh; nuk gjendet ku është.
2. Ai që është i vdekur ose i vrarëluftë.
3. Ai që del me humbje nga një ndeshje a një betejë etj.
4. mospërf. Ai që është i shushatur dhe i hutuar; që nuk është i zoti për asgjë. I humburi i botës!

HUMBUR

HÚMBUR,~A (e) f. sh. ~A, ~AT (të) 1. Humbje.
2. Ajoështë e vdekur ose e vrarëluftë.
3. Ajoështë zhdukur prej kohësh dhe nuk gjendet ku ndodhet.
4. Ajodel me humbje në një garë, në një ndeshje etj.
5. mospërf. Ajoështë e shushatur dhe e hutuar; që nuk është e zonja për asgjë. E humbura e dynjasë.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: HUMB
HUMB

HÚMB (HUMBÁS) vep., ~A, ~UR 1. kal. dhe jokal. Mbetem pa diçka a pa dikë që e kam pasurparë dhe nuk e di më se ku është; nuk e kamdiçka, ngaqë e kam harruar diku a më ka rënë diku pa e vënë re; nuk e kampranë dikë, sepse është ndarë prej meje dhe nuk e di ku ndodhet; më zhduket nga sytë diçka a dikush dhe nuk e di se ku është a s'e gjej dot; kund. gjej. Humbi çelësin (çadrën, paratë). Humbi biletën (dokumentet). Humbi dhitë (lopët, qetë). I humbi shokët. E humbirrugë. I humbi lapsi (kapela). I humbi letërnjoftimi. I humbi një dele. I humbi fëmija. Ka humbur një fëmijë. Mos ju ka humbur gjë? Në humbi unazat, gishtërinjtë i ka.(fj.u.).
2. kal. Ma merr një gjë dikush tjetër, nuk ështëimja, s'e kampronë a pasuri timen; kund. fitoj. Humbnin paratëbixhoz. Humbnin shtëpinë (pasurinë) në kumar. Humbiste shpeshlojë.
3. kal. dhe jokal. Mbetem pa një pjesëtrupit, nuk e kam më një pjesë a një organ të tij; më ikën a më prishet fare diçka, që ka lidhje me trupin. Humbi krahun (këmbën) në luftë. Humbi një sy. Humbi shumë gjak. Humbi shëndetin u dobësua.
4. kal. dhe jokal.ikën fare një shprehi a aftësi, nuk e kam më një veti ose cilësi trupore a shpirtërore, mbetem pa një tipar a veçorikam pasur; bie a ulet krejt shkalla e forca e diçkaje; dobësohet a shuhet diçka dalëngadalë. Humbi zërin (shikimin). I humbi të parët (dëgjimi). Humbi sytë u verbua, u qorrua, nuk sheh më. I humbi ngjyra (era). Humbi bukurinë (gjallërinë, shpejtësinë). Humbi forcën (fuqinë, peshën, lartësinë). Ka humburpeshë. Humbi kujtesën (arsyen, gjykimin). I humbi vrulli (gjallëria, shpejtësia, forca, fuqia). Humbi shijen për diçka. Humbi durimin (gjakftohtësinë). Humbi guximin (trimërinë, besimin). Humbi nderin. Humbi vigjilencën. Nuk i ka humbur besimivetvete. Kënga humbi dalëngadalëlargësi. Ka humburpërkthim një vepër.
5. kal. Nuk kamdiçkaështë e mirë për mua e që më shërben; nuk kam më të drejtë për diçka, më hiqet diçkagëzojaparë; kund. fitoj. Humbi dashurinë (miqësinë, besimin, nderimin) e të tjerëve. E humbi autoritetin. I humbidrejtat. Humbi shtetësinë. Humbi lirinë. Humbi punën.
6. jokal. Zhytem brendadiçka, futem diku a pas diçkaje, fshihem dhe nuk dukem më. Humbi në ujë (në det, në rërë, në dhe). Humbi në bar (në kashtë, në mes të grurit). Humbimjegull (në errësirë, nëpër natë). Humbi midis njerëzve (midis turmës). Humbipyll. Humbi këmbabaltë (në llucë). Burimi humbtokë (nën shkëmb). Humbi pas kodrës (pas bregut, pas qafës). Humbi dielli (bised.) perëndoi dielli.
7. jokal. Zhdukem, nuk dukem gjëkundi; nuk shkoj tek të tjerët, nuk dal ndër njerëz. Na humbi nga sytë. Ku humbe kështu? Ku ke humbur kaq ditë? Na ke humbur fare. Humbi si kripa në ujë (pa nam e pa nishan).
8. jokal., vet. v. III. Ka dalë diçka nga përdorimi, nga qarkullimi, nga shitja etj., nuk gjendet më, nuk është më sot; nuk përdoret më; pushonqeni, nuk është më në jetë. Humbën ato lloje këpucësh. Humbi ajo veshje. Humbi ai zakon. Nuk humb folklori. Kjo fjalë (kjo shprehje, ky kuptim) ka humbur. Kjo gjuhë ka humbur. Ka humburshekuj (në errësirën e kohës).
9. kal. dhe jokal.vdes dikush, ndahem nga dikush përgjithnjë; nuk e kam më një të afërm ose një mik; vdes a vritet dikush duke i lënëtjerëtpikëllim. E humbi babanë (nënën). I humbi fëmijët (të afërmit). E humbi burrinluftë. E humbi shokun (mikun). Humbi një trim i rrallë (një luftëtar, një atdhetar). Humbi një poet i madh (një burrë i shquar).
10. bised., kal. E vras dikë, e asgjësoj; e zhduk dikë a diçka nga faqja e dheut. Donin ta humbnin mësuesin liridashës. Çoi njerëzit e vet për ta humbur djalin. E humbën fare malarien.
11. kal. dhe jokal. Lë të më shkojë kot; kalon kot, vete dëm; më ikën pa e shfrytëzuar fare ose pa e përdorur sa duhet, më shpëton; e çoj dëm, e harxhoj kot. Humb kohën (ditën). Humbi vitetëra. Pa humbur asnjë çast. S'kemi kohëhumbim. Humbi vitin (klasën, provimin) nuk e fitoi vitin (klasën...). Humb topin (golin). sport. E dëgjonte pa humbur asnjë fjalë. E humbi fjalën kot. E humbi jetën kot. I humbi koha (dita) kot. I humbi një javë. I humbi një rast i mirë.
12. jokal., kryes. v. III Vete dëm nga pakujdesia a nga shpërdorimi; dëmtohet, prishet, shkon kot; më ikën nga duart. Humbi kot gjithë kjo letër. Humbën gjithë ato tullashi. Humbi duhani (pambuku, misri) sivjet. Humbi ai njeri. Humbi për mendtë e kokës. Humbi si sëpata pa bisht. Për një gozhdë humb potkoi.(fj. u.).
13. edhe fig., kal. edhe jokal. Ngatërroj rrugën a gaboj drejtimin, nuk di ngavete më tej; s’e gjej më a nuk e ndjek dot më tej një gjurmë, një shenjë etj. Humb udhën (rrugën, drejtimin).Humb gjurmët. Humb fillin e bisedës. Humbipyll (në qytet).
14. fig., kal. Largohem nga rruga e nisur, detyrohemheq dorë nga synimet, nga ëndrrat etj.; nuk di më si të ecijetë; privohem nga një shprehi a aftësi; më hiqet a më merret një e drejtë etj.; kund. zëvendësoj; fitoj. Humbi qëllimin (synimin). Humb ëndrrat (shpresat). Humbi drejtiminjetë. I humbi paratëkumar. Humbi dashurinë (nderimin, lirinë, shpresën, kujtesën, arsyen, gjakftohtësinë.
15. edhe fig., kal. dhe jokal. Dal i mundur në një luftë, në një ndeshje, në një lojë etj., nuk fitoj; dal me humbje, pësoj dëm; kund. fitoj. E humbi luftën (betejën). E humbi lojën (ndeshjen). E humbi bastin. E humbi gjyqin. Humbi skuadra kundërshtare. Humbillogari (në shitje, në pazar).
16. kal. Ma merr kundërshtari, më del jashtë loje. Humb një figurë (damën, kalanë, një ushtar).
17. fig., jokal. Jepem shumë pas diçkaje, përqendrohem i tëridiçka dhe s'kujtohem më për asgjë tjetër; zhytem tërësishtdiçka dhe s'di ç'bëhet përreth. Humbi pas punës (në punë). Humbi pas lojës (në lojë). Humbi pas librave (pas studimit). Humbimendime (në ëndërrime). Humbigjumë ra në gjumëthellë.
18. kal. Bie në një gjendje, në të cilën nuk më bën përshtypje asgjë e nuk kundërveproj, s'di si të sillem a nuk e përmbaj dot veten (nga hutimi, nga frika, nga dëshpërimi, nga një tronditje shpirtërore, nga uria a nga ndonjë vuajtje e madhe trupore etj.). E humbi fare (krejt). Pse e ke humbur kështu? E humb për hiçmosgjë. S'e humb kurrë ai.
Sin.: humbas, zhdukem, përhumbem, harroj, bjerr, birrem, mundem, zhdukem, fundos, tretet, shter, humbullon.
I humbi *batha (dikujt). Ka humbur *biblën (dikush) libr. I humbi (nuk i duket) *boja (diçkaje). E humb *busullën. I ka humbur *çetelja (dikujt). E humbi *davanë (dikush). I humbi (iu shua, iu harrua) *emri (dikujt). I humbi (iu shua) *fara (dikujt a diçkaje). Ia humbi (ia shoi) *farën (dikujt a diçkaje). E humb *fillin. Më humb *filli. Humbi *fiqirin (dikush). I humbi *fjala (dikujt). E humbi *gojën (dikush). I ka humbur *guri (dikujt). I humb (i mbulon, i fsheh) *gjurmët (dikush). I humbi *gjurma (dikujt a diçkaje). Më ka humbur (më ka ikur) *kandari. E humba *kokën. I kam humbur (i kam prerë) *lidhjet (me dikë) libr. E humbi *lojën (dikush). I kanë humbur *lopët (dikujt) tall. Humbi *mendtë (e kokës) (dikush). Humbi *mendjen (dikush). I humbi (s’i gjendet) *nishani (diçkaje). I humbi *pikët (dikush) libr. Humb *terren (diçka) libr. Humb *tokë (diçka). E humb *toruan. I humbi *traga (dikujt a diçkaje). E humbi *udhën (dikush). I humbi *varri (dikujt). Humbi *vetëdijen (dikush) libr. E humbi *vulën (dikush). I humbi *vula (dikujt) shpërf. E humbi *zemrën (dikush). I humbi *zëri (dikujt).

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.