Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
HIDHËRÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Dhënia e shijes së hidhur të diçkaje që zakonisht ka filluar të kalbëzohet ose të prishet (për diçka); hidhësirë. Hidhërimi i vajit të ullirit. Hidhërimi i ullinjve (i portokalleve, i trangullit). I heq hidhërimin.
2. fig. Dhembje shpirtërore që ndiejmë nga një fatkeqësi ose nga fjalët e hidhura ose padrejtësitë që i bëhen dikujt etj.; vuajtje shpirtërore; pikëllim, brengë, helm; kund. gëzim. Me hidhërim të thellë. Hidhërimet e së kaluarës. E tha me hidhërim. E bren hidhërimi.
3. fig. Zemërim; mëri, inat. Iu përgjigj plot hidhërim. Mori hidhërim me dikë. Nuk mban hidhërim. Me hidhërim të madh.
4. mjek. Hidhësira që krijohet në organizëm si proces patologjik ose sëmundje, shpeshherë ndikuar edhe nga elementë a faktorë të jashtëm (p.sh. ushqimi, duhani, pija, reaksione të ndryshme etj.). Hidhërimi i vazhdueshëm në gojë. Hidhërimi i ushqimit. Hidhërimi nga pirja e dendur e duhanit.
✱Sin.: hidhësi, hidhësirë, helm, dhimbje, zemërim, mëri, inat, brengë, brengosje, dëshpërim, pikëllim.
HIDHËRÁK,~E mb. 1. I hidhur. Mollë hidhërake. Lëpjetë hidhërake 2. fig. Hidhnak, zemërak. Njeri hidhërak.✱Sin.: i hidhur, zemërak, hidhnak.
Shfaq përkufizimin e plotë →HIDHËRÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që është inatçi, zemërak.✱Sin.: inatçi, zemërak, hidhnak.
Shfaq përkufizimin e plotë →HIDHËRÁK/E,~JA f. sh. ~, ~ET Ajo që është inatçeshë, zemrake. ✱Sin.: inatçie, inatçeshë, zemërake, hidhnake.
Shfaq përkufizimin e plotë →►HIDHËR/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. vetv., vet. v. III Bëhet i hidhur, fiton shije të hidhur. Ishte hidhëruar mielli (djathi). 2. vetv. Më bëhet e hidhur goja, ndiej një shije t…
Shfaq përkufizimin e plotë →HIDHËR/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. E bëj të hidhur diçka, i jap shijen e hidhur diçkaje; kund. ëmbëlsoj. Ia hidhëroi gjuhën. Duhani ta hidhëron gojën. Ena e hidhëroi gjellën. 2. fi…
Shfaq përkufizimin e plotë →HIDHËRÚAR (i, e) mb. 1. Që është hidhëruar, që ka marrë shijen e hidhur. Ushqim i hidhëruar. Vaj i hidhëruar. E kam gojën të hidhëruar. 2. fig. Që është lënduar shpirtërisht nga nj…
Shfaq përkufizimin e plotë →HIDHËRÚES,~E mb. 1. Që e bën të hidhur diçka, që i jep shijen e hidhur diçkaje; i hidhur; helmues. Lëndë hidhëruese. Bimë hidhëruese. 2. fig. Që të hidhëron ose të bën të vuash, që…
Shfaq përkufizimin e plotë →HIDHËRÚESHËM (i),~ME (e) mb. Hidhërues.
Shfaq përkufizimin e plotë →HIDHËRÚESH/ËM ndajf. Me hidhërim; hidhur; pikëllueshëm. Qante hidhërueshëm.✱Sin.: helmueshëm, pikëllueshëm, dëshpërueshëm, dëshpërimthi, zemërueshëm.
Shfaq përkufizimin e plotë →
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë