Fjalori
HEJË

HÉJ/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT Ushqim; haje.

HEJË

HÉJ/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT 1. usht., vjet. Heshtë, shtizë. Luftonin me heja.
2. He. Heja e thikës (e sëpatës, e kazmës, e draprit).
Sin.: heshtë, shtizë, teh, presë.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: HEJ
HEJ

HÉJ pasth. 1. Përdoret si thirrje për të shprehur kënaqësi, habi, hidhërim, keqardhje a ndonjë ndjenjë tjetër. Hej, hej, o sa bukuri! Hej, ç'ditë e bukur! Hej, ç'të kënduar! Hej, more hej! Hej, sa punë paska këtu! Hej, kuku! Hej, medet! Hej, ç'bela! Hej, sa ngushtë! Hej, dreq!
2. Përdoret kur i drejtohemi dikujt për ta thirrur, për t'i tërhequr vëmendje, për ta nxitur etj., etj. Hej, ku shkon? Hej, ti atje! Hej, me ty flas! Hej, mos u vononi!

HEJ

HÉJ vep., ~TA, ~TUR kal. Ndërzej.

HEJ

HEJ,~II m. sh. ~Ë, ~ËT Qengjfillonhajë bar për herëparë. Hej pirës. Lodron si hej.
Sin.: qengj, shtjerrë, bec, lukër, sheleg, shqerrë, bushak, manar, lashtak, kërthi, kërthinjë, rrunëz, qengjërush.

HEJ

HEJ,~II m. sh. ~A, ~AT bot. (Fagus sylvatica) Ah. Dërrasë hejash.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.