Fjalori
HASETÇI

HASETÇ/Í,~ESHË mb., bised. Që ka smirë; që ka haset; xheloz, ziliqar.
Sin.: ziliqar, xheloz, smirëzi, hasetqar.

HASETÇI

HASETÇÍ,~U m. sh. ~NJ, ~NJTË bised. Njeri që ka smirë; që ka haset; njeri xheloz e ziliqar. Lepëlcasin hasetçinjtë.
Sin.: smirëzi, resëtar, ziliqar, hasetqar, hasetmadh, smirak, smirëzi.


Rezultate të ngjashme

HASETÇÉSH/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bised. Femër që ka smirë; që ka haset; femër xheloze e ziliqare.Sin.: smirëzezë, resëtare, ziliqare, hasetqare, hasetmadhe, smirake, smirëzezë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.