Fjalori


Rezultate të ngjashme

HARBÚT,~E mb., bised. 1. hist. Që i përkiste vegjëlisë, shtresës a njerëzve të thjeshtë të popullit (në Perandorinë Osmane). Turmë harbute. 2. përb. Që ka sjellje të keqe; i pagdhe…

Shfaq përkufizimin e plotë →

HARBÚT,~I m. sh. ~Ë, ~ËT bised. 1. hist. Emër, me të cilin, thirreshin me përbuzje të huajt ose shtresa e vegjëlisë në të kaluarën. 2. mospërf. Ai që është i pasjellshëm, i pagdhen…

Shfaq përkufizimin e plotë →

HARBÚT/E,~JA f. sh. ~E, ~ET bised., mospërf. Ajo që është e pasjellshme, e pagdhendur, e ashpër e gojështhurur.Sin.: e ashpër, e pagdhendur, e vrazhdë, gojështhurur, e paedukatë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

HARBÚTLLË/K,~U m. sh. ~QE, ~QET Harbutëri.

Shfaq përkufizimin e plotë →

HARBÚTSHËM (i), ~ME (e) mb. Që është harbut a ka sjellje harbuti.

Shfaq përkufizimin e plotë →

HARBUTËRÍ,~A f. bised., keq. 1. përmb., vjet. Tërësia e harbutëve.2. përb. Të qenit harbut; qëndrim i vrazhdë; sjellje e keqe prej harbuti.Sin.: vrazhdësi, ashpërsi, harbutësi, ha…

Shfaq përkufizimin e plotë →

HARBUTËRÍSHT ndajf., bised., keq. Në mënyrë të pasjellshme, të pagdhendur, të vrazhdë dhe pa edukatë; si harbut, harbutçe; me harbutëri, vrazhdë. Sillej harbutërisht. Foli (u përgj…

Shfaq përkufizimin e plotë →

HARBUTËSÍ,~A f. sh. ~, ~TË Të qenët harbut, harbutëri. Iu përgjigj me harbutësi.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.