Fjalori
HALLDUP

HALLDÚP,~I m. sh. ~Ë, ~ËT bised., keq. 1. hist. 1. Pushtuesi osman. Halldupët e Anadollit. O halldup shallvaregjerë!
2. hist. Vendasmbante anën e pushtuesit osman. Halldupët e vendit.
2. fig., shar. Njeri i pagdhendur, i çrregullt dhe i trashë nga mendja; njeri i keq. Ik, or halldup!
3. si mb., edhe fig.është i trashë e i pagdhendur.
Sin.: pushtues, i pagdhendur, trashaman, dudum, sylesh.


Rezultate të ngjashme

HALLDÚPÇE ndajf., bised., keq. 1. Në gjuhën e halldupëve. Fliste halldupçe. 2. Sipas mënyrës së sjelljes së halldupëve, ashtu siç bënin halldupët. Vishej halldupçe.3. fig. Kot më k…

Shfaq përkufizimin e plotë →

HALLDUPËRÍ,~A f., 1. keq. Të qenët halldup ose të qenët bashkëpunëtor i pushtuesit osman. E shporrën halldupërinë.2. Sjellje e ashpër, e paedukatë, vulgare; mendjemadhësi e shoqëru…

Shfaq përkufizimin e plotë →

HALLDUPËRÍSHT ndajf., keq. Halldupçe.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.