Fjalori
HALLALL

HALLÁLL,~I m., bised. 1. fet. Diçka e lejueshme dhe e drejtë; diçka e fituar me punë të merituar (kryesisht sipas fesë islame); kund. haram. Mori hallallin. Hallall e paç! (ur.). Hallall të qoftë! (ur.) Mos e përziej hallallin me haramin. (fj. u.).
2. Njeri i mirë e i drejtë, njeri i mbarë. Hallalli i shtëpisë.
3. bised. Bekim a uratë, fjalë e mirë nëpërmjet së cilës dëshirojmë dhe urojmë dikë të ketë shendet, lumturi e mbarësi. T’u bëftë hallall! (ur.).
4. si mb. Që është e merituar ose e drejtë, e mbarë dhe e urtë; kund. haram. Djalë hallall. Vajzë hallalle.
5. si ndajf. Me të drejtë, me meritë, ashtu siç duhet, siç e do e drejta a e vërteta; shtrembër; kund. haram. E kishte hallall e meritonte. Ia bëri hallall ia dha me gjithë zemër; ia fali fajin.
✱Sin.: meritë, hak, mbarësi, mirësi, uratë, uratim, bekim, drejtësi, i drejtë, i mirë, i mbarë, i urtë, drejtësisht, drejt.
♦ Ia bëri hallall (dikujt) bised. ia dha me gjithë zemër diçka, ia fali me gjithë dëshirë; ia fali fajin, e ndjeu; kund. ia bëri haram2. E kam hallall (diçka) e meritoj, e fitoj diçka me punë të ndershme.

Rezultate të ngjashme

HALLALLE

HALLALL/E,~JA f. sh. ~E, ~ET bised. Hallall.

Shfaq përkufizimin e plotë →
HALLALLHAKË

HALLALLHÁK/Ë,~A f., bised. Gjë e merituar, e fituar me drejtësi, me hak.

Shfaq përkufizimin e plotë →
HALLALLIM

HALLALLÍM, ~I m., bised. 1. Falja a ndjenja e faljes, mosvënia re e fajit ose e gabimit që dikush ka bërë; bërja hallall. Hallallimi i fajit.2. Dhënia e një hallalli a dhurate diku…

Shfaq përkufizimin e plotë →
HALLALLOHEM

►HALLALL/ÓHEM (HALLALLÓSEM) jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR bised. 1. vetv. Përshëndetem e përfalem me dikë (kur largohem); ndahem nga dikush duke ia bërë hallall diçka; i jap lamtumirën e …

Shfaq përkufizimin e plotë →
HALLALLOJ

HALLALL/ÓJ (HALLALLÓS) vep., ~ÓVA, ~ÚAR bised., kal. E ndjej dhe e fal dikë për ndonjë faj a për ndonjë veprim të gabuar; ia bëj hallall dikujt. E hallalloi djalin.✱Sin.: hallallos…

Shfaq përkufizimin e plotë →
HALLALLOSUR

HALLALLÓSUR (i, e) mb. I hallalluar.

Shfaq përkufizimin e plotë →
HALLALLUAR

HALLALLÚAR (i, e) mb. I falur; që i është falur gabimi a mëkati.

Shfaq përkufizimin e plotë →
HALLALLËK

HALLÁLLË/K,~U m. sh. ~QE, ~QET bised. Të qenët hallall; diçka që është hallall; kund. haramllëk.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë