Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
HALLAKÁTUR (i, e) mb., bised. 1. Që është hallakatur andej-këtej (për një grumbull njerëzish, qeniesh a sendesh). Dhe (pleh) i hallakatur. Fshat i hallakatur. Me flokë të hallakatur.
2. I hapur a i zbërthyer (për diçka që ka qenë e mbledhur ose e mbërthyer mirë); i hardallosur, i shkopsitur. Me rroba të hallakatura. Gardh i hallakatur. Me flokë të hallakatura.
3. fig. Që s'e mbledh mendjen në një punë, që ka mendje të çakërdisur; i çoroditur. Njeri i hallakatur. Me mendje të hallakatur.
4. fig. Që është prishur a i rrjedhur mendsh. Plak i hallakatur.
✱Sin.: i shpërndarë, i rrëmujshëm, i çrregullt, i ngatërruar, i hapërdarë, i shpërndarë, kaotik, i zgafulluar, i zbërthyer, i shpartalluar, i shqyer, i capërluar, i hardallosur, i sorollatur, i çakërdisur, i çoroditur.
HALLAKÁTI (HALLAKÁS) vep., ~A, ~UR bised., kal. 1. Shpërndaj një grumbull gjërash andej e këtej; përhap diçka në mënyrë të çrregullt, sa majtas e djathtas ose sa lart e poshtë. Hallakat dheun (plehun). Hallakat misrin. Hallakat pulat. I hallakati njerëzit. Hallakati dokumentet. Hallakat rrobat në dollap.
2. Hap diçka të mbledhur a të kopsitur ose të mbërthyer mirë; zgafulloj; zbërthej; shkopsit. Hallakas orenditë. I hallakati fare flokët.
3. Prish diçka. Hallakat murin. Hallakat shtëpinë.
4. fig. E çoj dikë lart e poshtë që të mos mbarojë punë; e sorollat; e çakërdis. E hallakati rrugëve. E hallakati kot. Ai të hallakat e s'të mbaron punë.
✱Sin.: shpërndaj, zgafulloj, prish, shprish, zbërthej, shkopsis, shpartalloj, hardallos, shqyej, capërloj, sorollat, çakërdis.
HALLÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT krahin. Mashkulli i disa kafshëve që s’është tredhur, që mbahet për ndërzim (për dashin, cjapin, derrin, kalin, kaun etj.).✱Sin.: harç, hakoç, hamshor.
Shfaq përkufizimin e plotë →HALLAKÁMAS ndajf. 1. Me shumë zhurmë, në mënyrë të zhurmshme.2. Rrëmujshëm, në gjendje të çrregullt, shpërndarë sa andej-këtej; i bërë në mënyrë të zgafulluar e të shpartalluar. Sh…
Shfaq përkufizimin e plotë →HALLAKÁM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Thirrmë a britmë e fortë; zë i fortë a britmë që nxjerr dikush kur bërtet; klithmë a ulërimë që lëshojnë kafshët; thirrje a zhurmë që krijohet nga z…
Shfaq përkufizimin e plotë →HALLAKÁTI (HALLAKÁS) vep., ~A, ~UR bised., kal. 1. Shpërndaj një grumbull gjërash andej e këtej; përhap diçka në mënyrë të çrregullt, sa majtas e djathtas ose sa lart e poshtë. Hal…
Shfaq përkufizimin e plotë →HALLAKÁTAS ndajf., bised. 1. Duke u hallakatur; hallakatshëm. 2. Verbërisht, kuturu; pa i këqyrur punët si duhet; pa u menduar; pa mend. Fliste hallakatas.✱Sin.: rrëmujshëm, hallak…
Shfaq përkufizimin e plotë →►HALLAKÁT/EM jovep., ~A (u), ~UR bised. 1. vetv. Shpërndahem andej e këtej; sorollatem (për një grumbull njerëzish a qeniesh etj.). U hallakatën njerëzit. U hallakatën dhentë (pula…
Shfaq përkufizimin e plotë →HALLAKÁTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET bised. 1. Shpërndarje e gjërave sa andej e këtej; lart e poshtë; në mënyrë të çrregullt. Hallakatja e kallinjve të grurit. Hallakatja e dollapit të rr…
Shfaq përkufizimin e plotë →HALLAKATRÚM ndajf., bised. Hallakatas. Nuk shkoj hallakatrum.
Shfaq përkufizimin e plotë →HALLAKÁTSHËM ndajf., bised. 1. Hallakatas, rrëmujshëm, kuturu.2. fig. Hutimthi, hutueshëm; pa u menduar mirë, pa mend. Shikonte hallakatshëm. Fliste hallakatshëm.✱Sin.: hallakamas,…
Shfaq përkufizimin e plotë →HALLAKÁTËS,~E mb. Që hallakatet rrëmujshëm a në mënyrë të çrregullt.
Shfaq përkufizimin e plotë →
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë