Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
HALLAKÁMAS ndajf. 1. Me shumë zhurmë, në mënyrë të zhurmshme.
2. Rrëmujshëm, në gjendje të çrregullt, shpërndarë sa andej-këtej; i bërë në mënyrë të zgafulluar e të shpartalluar. Shtëpinë e la hallakamë. I bën punët hallakamë.
3. Anamendas, pa e pasur mendjen, si i hutuar; në gjendje hutimi, duke qenë i hutuar, hutueshëm, hutimthi.
✱Sin.: rrëmujë, rrëmujshëm, zhurmshëm, hutueshëm, hutimthi, anamendas.
HALLÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT krahin. Mashkulli i disa kafshëve që s’është tredhur, që mbahet për ndërzim (për dashin, cjapin, derrin, kalin, kaun etj.).✱Sin.: harç, hakoç, hamshor.
Shfaq përkufizimin e plotë →HALLAKÁM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Thirrmë a britmë e fortë; zë i fortë a britmë që nxjerr dikush kur bërtet; klithmë a ulërimë që lëshojnë kafshët; thirrje a zhurmë që krijohet nga z…
Shfaq përkufizimin e plotë →HALLAKÁTI (HALLAKÁS) vep., ~A, ~UR bised., kal. 1. Shpërndaj një grumbull gjërash andej e këtej; përhap diçka në mënyrë të çrregullt, sa majtas e djathtas ose sa lart e poshtë. Hal…
Shfaq përkufizimin e plotë →HALLAKÁTAS ndajf., bised. 1. Duke u hallakatur; hallakatshëm. 2. Verbërisht, kuturu; pa i këqyrur punët si duhet; pa u menduar; pa mend. Fliste hallakatas.✱Sin.: rrëmujshëm, hallak…
Shfaq përkufizimin e plotë →►HALLAKÁT/EM jovep., ~A (u), ~UR bised. 1. vetv. Shpërndahem andej e këtej; sorollatem (për një grumbull njerëzish a qeniesh etj.). U hallakatën njerëzit. U hallakatën dhentë (pula…
Shfaq përkufizimin e plotë →HALLAKÁTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET bised. 1. Shpërndarje e gjërave sa andej e këtej; lart e poshtë; në mënyrë të çrregullt. Hallakatja e kallinjve të grurit. Hallakatja e dollapit të rr…
Shfaq përkufizimin e plotë →HALLAKATRÚM ndajf., bised. Hallakatas. Nuk shkoj hallakatrum.
Shfaq përkufizimin e plotë →HALLAKÁTSHËM ndajf., bised. 1. Hallakatas, rrëmujshëm, kuturu.2. fig. Hutimthi, hutueshëm; pa u menduar mirë, pa mend. Shikonte hallakatshëm. Fliste hallakatshëm.✱Sin.: hallakamas,…
Shfaq përkufizimin e plotë →HALLAKÁTUR (i, e) mb., bised. 1. Që është hallakatur andej-këtej (për një grumbull njerëzish, qeniesh a sendesh). Dhe (pleh) i hallakatur. Fshat i hallakatur. Me flokë të hallakatu…
Shfaq përkufizimin e plotë →HALLAKÁTËS,~E mb. Që hallakatet rrëmujshëm a në mënyrë të çrregullt.
Shfaq përkufizimin e plotë →
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë