Fjalori
HALABAKE

HALABÁK/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. bised., përçm. Ajo që ka sjellje halabake, pa dinjitet, që e merr jetën lehtë e që sillet pa edukatë; rrugaçe.
2. bot. Lloj kërpudhe që nuk hahet.
Sin.: rrugaçe, vagabonde, zuzare, endacake.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: HALABAK
HALABAK
HALABAK

HALABÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT 1. bised., përçm. Ai që ka sjellje halabake, pa dinjitet, që e merr jetën lehtë e që sillet pa edukatë; rrugaç. Shoqërohet me ca halabakë.
2. fig. Kukull a dordolecvendosetarë për të trembur shpendët dëmtuese.
Sin.: rrugaç, horr, vagabond, zuzar, endacak, dordolec.


Rezultate të ngjashme

HALABÁK,~E mb., bised., përçm. Që është njeri pa karakter, me sjellje të ulët; rrugaç. Djalë halabak. Shoqëri halabake.Sin.: rrugaç, endacak, vagabond, rrugacak, lamash.

Shfaq përkufizimin e plotë →

HALABÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT 1. bised., përçm. Ai që ka sjellje halabake, pa dinjitet, që e merr jetën lehtë e që sillet pa edukatë; rrugaç. Shoqërohet me ca halabakë. 2. fig. Kukull …

Shfaq përkufizimin e plotë →

HALABAKËRÍ,~A f. 1. bised., përçm. Të qentë halabak, sjellje e ulët dhe jo dinjitoze prej halabaku; rrugaçëri. Sjellje halabakërie. Veprime halabakërie. Qe mbledhur halabakëria.2. …

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.