Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
HÁJDE,~NI pasth., bised., vet. v. II1. Eja. Hajde ditën! Hajde në mbrëmje! Hajde me makinë! Hajdeni të gjithë! Hajdeni pas meje!
2. Përdoret kur thërresim, kur ftojmë, kur nxitim dikë për të nisur një punë, për të bërë diçka etj.; eja! jepi! Hajdeni, more vëllezër! Hajde të shkojmë. Hajde të bisedojmë! Hajdeni të këndojmë (të vallëzojmë, të shëtitim)! Hajde, gështenja të pjekura! Hajde, mos ki gajle! Hajde, se nuk të lëmë vetëm!
3. Përdoret kur shprehim miratim, admirim, habi, urim, pakënaqësi, mospërfillje ose ndonjë ndjenjë tjetër. Hajde, t'ju rrojë! Hajde ç'vajzë që është! Hajde ç'mësues ka qenë! Hajde përgatitje, hajde! Hajde mendje, hajde! Hajde, hajde, ç'paska këtej!
4. Përdoret kur flasim për diçka që nuk mund të kundërshtohet, që duhet bërë patjetër ose kur flasim për diçka që është shumë e vështirë të bëhet, për shkak të një kundërshtimi, të pasojave të këqija etj. Hajde ta urdhërosh atë! Hajde t'i lëshosh ato! Hajde mos e pastro! Hajde mos e qep po deshe! Hajde bëje, po të duash! Hajde merre, po të ta mbajë!
♦ Hajde *mendje, hajde! iron.
HAJDÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Mollë e kuqe dhe pak e athët, me shije të këndshme.
Shfaq përkufizimin e plotë →HAJDHÍ,~A f. sh. ~, ~TË arb. 1. Përkëdhelje, ledhatim.2. Sjellje e mirë; bujari, fisnikëri.✱Sin.: përkëdhelje, ledhatim, bujari, fisnikëri, mirësjellje.
Shfaq përkufizimin e plotë →HAJDHÍSHT,~E mb., arb. 1. Që përkëdhel, që bën përkëdhelje, që ledhaton; ledhatues, përkëdhelës.2. si ndajf. Me përkëdheli, përkëdhelshëm. I foli hajdhisht.✱Sin.: përkëdhelës, ledh…
Shfaq përkufizimin e plotë →HAJDHJÁR,~E mb., arb. Që është plot bukuri, që ka pamje shumë të bukur, që ka shumë hijeshi, me shumë hir, hirplotë. Grua hajdhjare grua hirplotë.✱Sin.: hirplotë, hirmadh, i - buku…
Shfaq përkufizimin e plotë →HAJDÚT,~E mb. Që ka aftësinë të vjedhë, vjedhës; kusar. Veprim hajdut. Luftojnë kundër hordhisë hajdute.✱Sin.: kusar, vjedhës, cub, kaçak.
Shfaq përkufizimin e plotë →HAJDÚT,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Vjedhës; kusar. Hajdut i regjur. Hajdut xhepash (shtëpish). Hajdut me çizme. Hajdut me katër duar (me gjashtë gishta) hajdut i shkathët. Hajdut me dorez…
Shfaq përkufizimin e plotë →HAJDÚT/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Ajo që vjedh, vjedhëse.2. vjet. Kaçake. Hajdute malesh.✱Sin.: vjedhëse, kusare.
Shfaq përkufizimin e plotë →HAJDUTLLËK,~U m. sh. ~QE, ~QET bised. 1. Hajdutëri, vjedhje, kusari. Kishte krisur hajdutllëk i madh. Luftohet hajdutllëku.2. Mënyrë jetese e hajdutit.✱Sin.: vjedhje, kusari,hajni.
Shfaq përkufizimin e plotë →HAJDÚTÇE ndajf. 1. Fshehurazi, si hajdut, hajdutërisht; vjedhurazi. Hyri hajdutçe. Iku (u largua) hajdutçe. E mori hajdutçe. 2. vjet. Kaçakçe.✱Sin.: fshehurazi, vjedhurazi, hajdutë…
Shfaq përkufizimin e plotë →HAJDUTËRÍ,~A f. 1. përmb. Tërësia e hajdutëve, hajdutët. Hajdutëria e vendit.2. Të qenët hajdut; kusari, vjedhje. I njohur për hajdutëri. Merrej me hajdutëri.✱Sin.: vjedhje, kusari…
Shfaq përkufizimin e plotë →
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë