Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
HËNËZ,~A f. sh. ~A, ~AT zool. 1. (lat. Lophius piscatorius) Peshk që banon në ujërat bregdetare, kryesisht në dete të ftohta, në zona afër fundit të detit, me trup të gjerë, me kokë të madhe; hënëza e detit, peshkaqeni engjëll, peshku çatrafil, hënëza e thellësisë, hënëza e ditës.
2. Skadhina e butë; hënëza e detit të verdhë; zhaba e detit.
3. zool. Pjesë e parë e disa emërtimeve të pathjeshta që lidhet me llojet e këtij peshku. Hënëza e thellësisë (lat. Ceratias holbaelli) peshk i deteve të thella, që jeton kryesisht në thellësi të mëdha, me trup të errët dhe të sheshtë, i përshtatur për errësirën e thellësive, që gjuan në errësirë, duke përdorur një organi ndriçues mbi kokë, që tërheq peshq të vegjël; peshkatari i detit të thellë; djalli i detit. Hënëza vezake (lat. Ramzana laevis) peshk që jeton në det të hapur, me trup relativisht të gjatë dhe të ngushtë, me kraharor të zhvilluar që e ndihmon në lëvizje, me bisht të shkurtër, të përkulur, që ushqehet kryesisht me organizma të tjerë të vegjël; peshku lepur.
4. Diçka në trajtë të lakuar. Hënëza e derës qemeri, harku i derës. Hënëz buke copë e ndarë prej anës së një buke të rrumbullakët, vetull buke. Hënëza e makinës qepëse pjesë e makinës qepëse, që mban drugën.
5. fig., mospërf. Ai që vepron verbërisht, si i thonë të tjerët; hija e dikujt. Ka qenë hënëza e tij.
♦ Doli në hënëz (dikush) humbi në gjithçka; mbeti fare pa gjë; mbeti në diell. Si i varur në hënëz shumë i dobët, shëndetlig; si cironkë e tharë në tym.
HËNËZÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur ndriçon hëna ose diçka e ngjashme me të. 2. Gjendja ose niveli i ndriçimit.
Shfaq përkufizimin e plotë →HËNËZ/ÓN vep., ~ÓI, ~ÚAR jokal., vet. v. III Diçka që ndriçon pak si hëna.
Shfaq përkufizimin e plotë →HËN/Ë,~A f. 1. edhe astr. Trup qiellor që rrotullohet si satelit rreth Tokës, e merr dritën nga Dielli dhe ndriçon natën; pamja e këtij sateliti nga Toka. Hëna e re (e vjetër, e pl…
Shfaq përkufizimin e plotë →HËN/Ë,~A (e) f. sh. ~A, ~AT (të) Dita e parë e javës, që vjen pas së dielës; kryejavë. Dita e hënë. Të hënën e kaluar. Të hënën që vjen. Të hënën pasdreke. Të hënë për të hënë. Çdo…
Shfaq përkufizimin e plotë →HËNËDIELLÓR,~E mb. Që mbështetet në sistemin diellor dhe hënor. Vit hënëdiellor.
Shfaq përkufizimin e plotë →HËNËPLÓTË mb., poet. Që ndriçohet nga hëna e plotë, që ka hënë të plotë. Netët hënëplota.
Shfaq përkufizimin e plotë →HËNËPLÓT/Ë,~A f. Hëna e plotë kur i ka mbushur katërmbëdhjetë ditë.
Shfaq përkufizimin e plotë →HËNËTÁR,~E mb. Që është me hënë.
Shfaq përkufizimin e plotë →
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë