Fjalori
GOZHDË

GÓZHD/Ë,~A f. sh. ~Ë, ~ËT 1. Kunj metali me kokënjërën anë, që ngulet për të mbërthyer diçka. Gozhdë trarësh (potkonjsh). Gozhdë këpucësh. Fabrikë gozhdësh.
2. fig. Merak i madh që të bren përbrenda; peng. I ka mbetur (ia la) gozhdë (në zemër).
Sin.: peronë, shajkë, telishtë, peng.
I bëj sytë gozhdë shikoj me vëmendje dhe i përqendruar për një kohëgjatë; nuk ia ndaj shikimin; ia ngul sytë (dikujt a diçkaje); ia ngjit (ia qep) sytë (dikujt a diçkaje); nuk ia shkëput (nuk ia heq) sytë (dikujt a diçkaje). I bie gozhdës e potkoit (për diçka) flet vazhdimisht për po atë gjë, ngul këmbë për diçka, po aty e ka fjalën; i bie thumbit (e potkoit). Për një gozhdë shkoi potkoi për diçka farevogël humbi a vajti dëm diçka e madhe; për një potkua shkoi kali. Gozhda e Nastradinit iron. diçkadikush e lë varur, të pambyllur, me qëllim që të ketëdrejtëndërhyjë sa herëdojë. Gozhdë e ndryshkur keq. njeri i pazoti e i pavlerë; pushkë e lagur (dyfek i lagur) mospërf. E kam gozhdëzemër (në shpirt) (diçka) e kam merakmadh, që më bren përbrenda e nuk më hiqet; e kam pengzemër; e kam thikëzemër; e kam brengëzemër. (E kërkoi) si *breshka gozhdën (dikush). E mbath kalin pa gozhdë (dikush) iron. shih heq (tërheq) buallin nga bishti (dikush) keq. I ngeci *sharragozhdë (dikujt). Ngriti *këmbën e nguli gozhdën (dikush). I mbeti gozhdë (diçka) i bëri përshtypjemadhe, nuk e harron, e ka merak derisa ta shlyejë; i mbeti kunj; i mbeti peng (në zemër). E mbërtheu me gozhdë. 1. (diçka). E tha diçkamënyrë plotësishtvendosur, e nguli mirë dhe e bëri si të paluajtshme. 2. (dikë). E zurifjalë, e bëriheshtë e të nënshtrohet me arsyeforta, s’ka nga luan; e vuri me shpatulla pas murit. Na nallban një gozhdë! tall. ia bënkeqen vetes, dëmton veten, mbibie çfarë bën; vetë e ka fajin; vret veten me gishtin e madh. I ngeci *sharragozhdë (dikujt). Ngul gozhdë (dikush) të thumbon keq me fjalë, të shpotitmënyrë therëse; i hedh (i fut) thumba (dikujt). Njëri i bie gozhdës (thumbit) e tjetri potkoit secili bën sipas kokës së vet, nuk veprohetmënyrëbashkërenduar e të harmonishme, nuk ka mirëkuptim, nuk merren vesh njëri me tjetrin; njëri i bie kudhrës e tjetri çokut (çekiçit); unë për lisa e ti për fshesa; ku i bie daulles unë e ku e hedh vallen ti! *Pilaf me gozhdë tall. Pres gozhdë (thumba) mërdhij shumë, ngrijftohti, dridhem e më kërcasin dhëmbët ngaftohtë. Rri mbi gozhdë nuk jam i qetë, i lirshëm a i shkujdesur; nuk rri dot në një vend; kam një hallmadh që më mundon e nuk më lë të qetë; rri mbi gjemba; jam (rri) në (ndër) grepa. vend që t’i bjerë gozhdës (thumbit), i bie potkoit (dikush) nuk qëllon aty ku duhet, nuk thotë a nuk bën atë që duhet. I zuri *sharragozhdë (dikujt).

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.