Fjalori
GOJAÇE

GOJÁÇ/E,~JA f. sh. ~E, ~ET [GOJÁC/E,~JA f. sh. ~E, ~ET] 1. Ajo që ka gojëmadhe a të shtrembër.
2. Ajomerrtjerët nëpër gojë; llafazane.

GOJACE

GOJÁC/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Gojaçe.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: GOJAÇ
GOJAÇ

GOJÁÇ,~I m. sh. ~Ë, ~ËT [GOJAC,~I, m. sh. ~Ë, ~ËT] shar. 1. Ai që e ka gojënmadhe; ai që e ka gojënshtrembër. Gojaci qe nguruar tek pragu i derës.
2. Belbacak, gagaç.
3. keq. Ai që flet shumë, llafazan.
4. keq. Ai që merr nëpër gojëtjerët; ai që flet keq për të tjerët. Gojaç i keq. I ngatërroi gojaçi.
Sin.: belbacak, llafazan, thashethemexhi, gojëmadh, gojështrembër.

GOJAÇ
GOJAC

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.