Fjalori
GODI

GODÍ,~AI f., bised. Marrëveshje, ujdi. Biegodi merrem vesh me dikë për diçka. Arrijgodi. Lidh (bëj) një godi.
Sin.: marrëveshje, ujdi.

GODI

GODÍ,~AII f., bised. Zbukurim. I ka hije godia. Më mirë një godi se nëntë bukuri (fj. u.).
Sin.: zbukurim, stolisje.


Rezultate të ngjashme

GODÍN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Ndërtesë. Godinë e re (e vjetër). Godinë shkollore.

Shfaq përkufizimin e plotë →

GODÍTI vep., ~A, ~UR 1. kal. I bie dikujt a diçkaje me dorë, me këmbë a me një send tjetër, qëlloj dikë; e rrah. E goditi me dorë (me grusht, me pëllëmbë). E goditi me këmbë (me sh…

Shfaq përkufizimin e plotë →

GODÍTII vep., ~A, ~UR kal. 1. Ndërtoj. Godit një shtëpi (një urë, një rrugë).2. Ndreq, rregulloj diçka të prishur, meremetoj. Godit karrigen (orën, këpucët).3. Vë diçka në vendin e…

Shfaq përkufizimin e plotë →

►GODÍT/EMI jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv. Zihem me grushte, me shkelma etj. me dikë, rrihem. U goditën keq. I ndau se po goditeshin.2. usht., vetv. Ndeshem në luftë me dikë, përleshe…

Shfaq përkufizimin e plotë →

►GODÍT/EMII jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv. Stolisem, zbukurohem; rregullohem. Po goditej nusja. Goditet para se të dalë.2. vetv. Merrem vesh me dikë, bie në ujdi. Goditemi bashkë.3. …

Shfaq përkufizimin e plotë →

GODÍTJ/E,~AI f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur goditet dikush ose diçka. Goditja e objektivit. Goditja e veseve (e të metave, e zakoneve prapanike). Goditje me kokë (me dorë, me grusht…

Shfaq përkufizimin e plotë →

GODÍTJ/E,~AII f. Veprimi kur ndërtohet ose rregullohet diçka; rregullim. Goditja e shtëpisë (e urës). Goditja e orës (e këpucëve).

Shfaq përkufizimin e plotë →

GODÍTUR (i, e)I mb. 1. Që ruan shenjat e lëna nga një goditje. Vendi i goditur.2. fig. Që është thënë a është bërë mirë e me vend; i zgjedhur mirë, i qëlluar; i përshtatshëm. Mendi…

Shfaq përkufizimin e plotë →

GODÍTUR (i, e)II mb. 1. Që është ndrequr a është rregulluar (për diçka që ka qenë prishur); i meremetuar, i ndrequr. Shtëpi e goditur.2. I rregulluar mirë, i ujdisur; i zbukuruar. …

Shfaq përkufizimin e plotë →

GODÍTËS,~E mb. 1. Që godet. Forcë (valë) goditëse. Repart goditës (usht.).2. fig. Që të bie menjëherë në sy, që të vret sytë. Ngjyrë goditëse.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.